Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/7509 K.2023/4180

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacılar vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkili Nimet Güler'in hamileliği sürecine ilişkin olarak davalı ...Ş.

Kadın Doğum Uzmanı Dr. ...'nın Tıbbi Kötü Uygulamaya İlişkin Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta poliçesini tanzim ederek tarifede belirlenen 450.000,00 TL'lik teminat limiti dahilinde maddi, manevi zarardan doğan sorumluluğu üstlendiğini, doktorun genel olarak tıbbi kötü uygulaması sonucu, down sendromunun hamilelikte teşhis edilmediğini, küçük Yusuf ...'nın down sendromlu olarak doğduğunu, hasta-hekim ilişkisi vekalet sözleşmesi kapsamında doktorun yüksek özen borcu altında olduğunu,

...'in işgöremezlik oranının yüzde % 88 olarak tespit edildiğini ileri sürerek müvekkili küçük ... için 10.000,00 TL iş göremezlik (bakıcı ücreti dahil maddi) tazminat ve 60.000,00 TL manevi tazminat, müvekkili anne ... için 30.000,00 TL manevi tazminat, müvekkili baba ... için 30.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere, toplam 130.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren avans faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davacılar vekili 25.12.2017 tarihli dilekçe ile; fazlaya dair talep ve dava hakları mahfuz kalmak kaydıyla, müvekkili küçük ... için maddi tazminat talebini 280.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkil sigorta şirketi tarafından doktor ...'nın mesleki faaliyetini icra ederken üçüncü şahıslara vereceği zararların "Tıbbi Kötü Uygulamaya İlişkin Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi" ile teminat altına alındığını, somut olayda doktorun işlemi ile zarar arasında uygun illiyet bağı bulunduğunun ispatlanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının, uygulanan ve diğer tanı, tedavi seçenekleri ve bu seçeneklerin getireceği fayda ve riskler ile hasta sağlığı üzerindeki muhtemel etkileri, komplikasyonları ve reddetme durumda ortaya çıkabilecek muhtemel fayda ve riskleri konusundaki bilgilendirmenin, sigortalı uzman doktor veya başka doktorlar tarafından, davacı hastanın sosyal ve kültürel düzeyine uygun olarak anlayabileceği şekilde yapıldığının, hastayı bu şekilde aydınlatma yükümlülüğü bulunan ihbar olunan hekimin bu yükümlülüğünü mevzuata ve usule uygun şekilde yerine getirdiğinin geçerli delillerle ispatlayamadığı,

bu durumda davalının sigortalısı olan ihbar olunan hekimin davacı ... ...'nın down sendromlu olarak doğumunda ağır kusurlu olduğu kanaatine varıldığı, davalının poliçe gereği işbu davada 400.000,00 TL limiti ile sınırlı olmak üzere maddi tazminat ve manevi tazminattan sorumlu olduğu, malüliyet oranı, takdiri indirim yahut bakıcı giderine ilişkin hususların somut dosyanın özelliği gereği değerlendirilemeyeceği, aktüer bilirkişi tarafından düzenlenen raporda denetime elverişli şekilde açıklandığı üzere 57 yıllık maddi zararı toplam 802.030,01 TL olarak hesaplandığı,

davalının tacir olması nedeniyle avans faizine hükmedileceği, davalının dava dışı sigortalının kusuru ile oluşan maddi ve manevi zararların sorumluluğunu sigorta poliçesindeki şartlar dâhilinde teminatla sınırlı olarak yüklendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 05.10.2022 tarihli ve 2021/4624 E., 2022/6669 K. sayılı kararıyla, dosya kapsamında ele alınan sistem kayıtlarından 10. hafta tedavi kaydına göre, davacı annenin ihmale konu edilen testi yaptırması konusunda uyarıldığı, 25. hafta kayıtlarından da organ taraması konusunda bilgilendirildiği, davalının sigortalısının aydınlatma yükümlülüğünü yerine getirdiği gözönüne alınarak sigortalı doktorun sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın davalı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacılar vekili; her türlü tıbbî müdahalede aydınlatılmış onam alınması gerektiğini, bu hususta ispat yükünün de hekim üzerinde bulunduğunu, aydınlatma içeriğinin yeterli olup olmadığı, davacı annenin bunu anlayıp anlamadığı hususları denetlenmeden yeterli ve geçerli aydınlatmanın varlığının kabul edilemeyeceğini, davalının sigortalı tarafından aydınlatmanın yerine getirildiğini savunmadığını, bu yönde bir delil bildirmediğini, ispat yükünü yerine getirmediğini, davanın testlerin önerilmemesi ya da yapılmamasına değil aydınlatmanın gerçekleştirilmemesine dayandığını, aydınlatmanın tarama,

tanı testleri ile down sendromunu kapsaması gerektiğini, hastanın testleri yapıp yapmama konusunda doğru karar verebilmesinin testler konusunda aydınlatılmasına bağlı olduğunu, bu aydınlatma yapılmadan sadece önerinin doktoru sorumluluktan kurtarmayacağını, down sendromunu kapsamayan hiçbir bilgilendirmenin yeterlilik ve geçerliliğinden söz edilemeyeceğini, hiçbir evrakta down sendromu ya da amniyosentez hakkında bilgi verildiğinden bahsedilmediğini, hükmün esasını etkileyen 13.01.2017 tarihinde özel hastane tarafından gönderilen belgenin sahteliğinin ilk bakışta anlaşıldığını,

belge incelendiğinde hastanın 26.06.2012 tarihinde geliş ve 26.06.2012 tarihinde çıkış yaptığı işlemlere ait olduğunu, oysa belgenin en alt satırında hastaya 04.07.2012 tarihli kontrolünde ikili, üçlü testler konusunda bilgilerin yer aldığını, dolayısıyla 26.06.2012 tarihli belgede hastaya 04.07.2012 tarihinde bilgi verildiğine dair kayıt yer almasının evrakta sahteciliği gösterdiğini ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı bakiye 206,80 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun’un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,