Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/7588 K.2024/3318

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında yabancı para cinsi üzerinden ticaret yapıldığını ve davalının yabancı para üzerinden ödemeler yaptığını, davacının kalan bakiye yabancı para borcunu ise ödemediğini, kurun yükselmesi nedeniyle kur farkı faturası düzenlenerek davalı şirkete tebliğ edildiğini, müvekkilinin davalıdan 40.994,00 USD alacağının bulunduğunu, ödenmemesi nedeniyle davalı hakkında Elmadağ İcra Müdürlüğünün 2018/2818 E. sayılı dosyası ile yapılan takibe davalının itiraz ettiğini, itirazın haksız olduğunu tanzim edilen 14.08.2018 tarihli faturanın borçlu şirkete 16.08.2018 tarihinde tebliğ edildiğini,

davalının gönderdiği noter ihtarnamesinde aralarında kur farkı sözleşmesinin olmadığını, böyle bir borcunun bulunmadığını iddia ederek fatura içeriğine itiraz ettiğini, itirazın yasal süresinden sonra yapıldığını, müvekkilinin kur farkı talebinin de mevzuata uygun olduğunu ileri sürerek, asıl alacağa ilişkin olarak itirazın iptali ile alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında kur farkı sözleşmesi bulunmadığını, tarafların tacir olduğunu, kur farkı talep edilebilmesi için taraflar arasında anlaşma olması gerektiğini, davacının bugüne kadar kur farkı talep etmediğini, bu nedenle kur farkı talebinin yerinde olmadığını, aralarındaki faturaların TL üzerinden tanzim edildiğini ve müvekkilinin fatura bedellerinin tamamını TL olarak ödediğini, herhangi bir borcun kalmadığını, ancak davacının dolar kurundaki artışı fırsata çevirmeye çalıştığını ve kur farkı faturası gönderdiğini, müvekkilinin kur farkı faturasına süresi içersinde itiraz ettiğini,

öte yandan Türk Parasının Kıymetinin Korunması Hakkında 32 sayılı Kararda Değişiklik Yapılmasına Dair Karar ile yabancı para cinsinden ticari alışveriş yapılmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının USD kapsamında yapmış olduğu ödemelerin TL'ye çevrilmesinde belirlenen meblağların Merkez Bankası alış kuruna uygun olup, davalının satım tarihindeki bedelin TL karşılığı kadar ödeme ile borcunun sona ermeyeceği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraflar arasında akdedilmiş kur farkı sözleşmesi olmadığını, davacı yanca daha önce müvekkili firmaya kesilmiş bir kur farkı faturası bulunmadığını, kabul manasına gelmemekle beraber öncelikle kur farkı faturasının KDV 105 nolu tebliğe uygun olup olmadığı, ödeme günlerindeki T.C.

Merkez Bankası kurlara göre hesaplama yapılıp-yapılmadığı hususlarında bilirkişi raporu aldırılarak iddia edilen alacağın miktarının belirlenmesi gerektiğini, faturaya süresinde itiraz edildiğini, Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında 32 sayılı Kararda Değişiklik Yapılmasına Dair Karar ile yabancı para üzerinden ticari alış veriş yapılamayacağının belirtildiğini, icra inkar tazminatına hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle ve gerekçelerle hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, cari hesap alacağına dayalı takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,