Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/817 K.2023/4149

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; dava dışı ... ile davalı banka arasında imzalanan 2012 tarihli genel kredi sözleşmesini müvekkillerinin müşterek kefil sıfatıyla imzaladıklarını, kefalet limitinin 50.000,00 TL olduğunu ve bu sözleşme gereği kullanılan kredi borcunun kapandığını ancak davalı bankanın 2016 yılında başka bir kefille genel kredi sözleşmesi düzenleyerek dava dışı kişiye yeni bir kredi ve çek karnesi verildiğini, müvekkillerinin bu durumdan bilgisi olmadığını ve muvafakatlerinin alınmadığını, müvekkillerine davalı banka tarafından borçlu olduklarından bahisle ihtarname gönderildiğini ileri sürerek davacıların borçlu olmadığının tespitine ve davalının tazminat ödemesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kredi borçlusunun davalı bankaya olan kredi borcunu ödemediğini, davacı kefillerin kredi sözleşmesi gereği 50.000,00 TL ile faiz ve ferilerinden sorumlu olduğunu, bu sebeple borçlu ve kefiller hakkında icra takibi başlatıldığını, takibin kredi sözleşmesine uygun olarak yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı banka ile dava dışı boçlu ... arasında 24.02.2012 ile 16.03.2016 tarihli 2 adet kredi sözleşmesi imzalandığını, davacıların 24.02.2012 tarihli kredi sözleşmesinde müşterek borçlu müteselsil kefaletlerinin olduğu, ancak davacıların 16.03.2016 tarihli kredi sözleşmesinde kefaletlerinin olmadığı ve dava konusu kredi risklerinin 16.03.2016 tarihinden sonra oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davacıların icra takibine konu 98.248,63 TL nakit, 23.220,00 TL gayri nakit olmak üzere toplam 121.468,63 TL ve ferileri yönünden borçlu olmadıklarının ayrı ayrı tespitine, davacı lehine tazminata hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, müteselsil kefillere yönelik yalnızca kefil olarak sorumlu oldukları 50.000,00 TL'lik miktar üzerinden icra takibi yapıldığını, davacıların borcun tamamı üzerinden sorumlu tutulmuş gibi borçlu olmadıklarının tespitini talep ettiklerini, bilirkişi raporunda ve gerekçeli kararda bu hususun dikkate alınmadığını, kefalet limiti ile sınırlı takip başlatılmasına rağmen bu husus dikkate alınmadan tüm alacak yönünden takip başlatılmış gibi hüküm verilmesinin sözleşme ve kanuna aykırı olduğunu, usule ve kredi sözleşmesine uygun bir takibin gerçekleştirildiğini, kefillerin sorumluluğunun devam ettiğini belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dışı asıl borçlu ... ...'in davalı banka ile 24.02.2012 ve 16.03.2016 tarihli iki adet sözleşme imzaladığı, davacıların 24.02.2012 tarihli sözleşmeyi 50.000,00 TL kefalet limiti belirlenerek müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıkları, kefillerin 16.03.2016 tarihli sözleşmede imzalarının bulunmadığı,

davaya konu icra takibinde talep edilen alacağın 16.03.2016 tarihli kredi sözleşmesinden kaynaklandığı bu nedenle davacıların borçlu olmadıklarının tespiti kararının doğru olduğu ancak takip talebinde borçlu davacıların kefalet sözleşmesinde belirtilen 50.000,00 TL ile sınırlı olarak toplam 71.254,92 TL'nin davacılardan tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla tahsilinin talep edildiği, ödeme emrinde ise borçluların tamamının 151.515,81 TL'den sorumlu olduğunun belirtildiği, ödeme emrinin takip talebine aykırı olarak düzenlendiği,

davalının takip talebine göre davacılardan toplam 71.254,92 TL alacağın tahsilini talep ettiğinin kabulü gerektiği, buna göre davacıların icra dosyası ile talep edilen 71.254,92 TL'lik alacaktan fazlası için menfi tespit davası açmakta hukuki yararının bulunmadığı, ancak hukuki yarar yokluğundan reddedilen miktar yönünden davacının davalı bankaya davayı yöneltmesinde kusuru bulunmadığından davalı banka lehine reddedilen miktar yönünden vekâlet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesine yer olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına,

yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulüne davacıların davalı bankaya icra takibine konu borç nedeniyle icra takip tarihi itibariyle 71.254,92 TL ve fer'ileri yönünden borçlu olmadıklarının ayrı ayrı tespitine, 51.213,71 TL yönünden hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine, şartları oluşmadığından davacı lehine tazminata hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacıların sözleşmede 50.000,00 TL limitli kefaletlerinin bulunduğunu ve borçtan sorumlu olduklarını, bu nedenle davanın reddi gerektiğini, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen reddedilen kısım yönünden müvekkili banka lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, genel kredi sözleşmesine kefil olan davacıların bankaya borçlu olmadıklarının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,