Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/983 K.2023/1680

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, ......isimli sinema filmlerinin imal ettiren sıfatıyla eser sahibi ve hak sahibi olduğunu, davalının ise CINE5 kanalının sahibi olduğunu, bu filmlerin 2009-2011 yılları arasında çeşitli tarihlerde, izinsiz olarak toplam 53 kez CINE5 isimli kanalda gösterildiğini, bundan dolayı müvekkilinin zarara uğradığını, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 68 inci maddesi gereği 3 kat tazminat talep ettiklerini, şimdilik 1.000,00 TL telif tazminatının haksız fiil tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini ve tecavüzün men'ini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini toplamda 123.000,00 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin pasif husumetinin bulunmadığını, CINE5 kanalının açık artırmayla 29.07.2011 tarihinde ihale bedeli ödemesiyle devraldıklarını, bu durumun Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu (TMSF) yazısı ile de sabit olduğunu, bu tarihten önce CINE5 TV ile hiçbir bağlarının bulunmadığını, davacının iddia ettiği izinsiz gösterim tarihlerinin hepsinin 29.07.2011 tarihinden önce olduğunu, dolayısıyla CINE5 Filmcilik ve Yapımcılık A.Ş. yerine müvekkiline husumet yöneltilmesinin hatalı olduğunu, zaman aşımı süresinin geçtiğini, filmlerin alınan lisanslara dayalı olarak yayınlandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 18.04.2017 tarihli ve 2015/145 E., 2017/92 K. sayılı kararıyla davalıya husumet yöneltilemeyeceği ve davalının izinsiz gösterim tarihlerinde CINE5 logolu TV kanalının sahibi olmadığı gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 21.11.2018 tarihli ve 2017/4071 E., 2018/2490 K. sayılı kararıyla dava konusu filmlerin izinsiz olarak gösterildiği iddia olunan CINE5 adlı TV kanalının hukuken davalıya devir tarihinin 29.07.2011 olduğu, filmlerin gösterimlerinin bu tarihten önce olduğu, bu tarihten sonra gösterim yapıldığına dair dosyada bir delile rastlanmadığı, hukuka aykırı olduğu iddia edilen eylemin televizyonda izinsiz film gösterimi olmakla özünde bir haksız fiil olduğu, bu nedenle Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu tarafından Ticari ve İktisadi Bütünlük Oluşturan Mahcuzların Satışına İlişkin Yönetmelik'in "Geçmiş dönem borçları" başlıklı 25 inci maddesinin de somut olayda uygulama yeri bulunmadığı gerekçesiyle davacı şirket vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 18.11.2019 tarih, 2019/380 E. ve 2019/7291 K. sayılı kararıyla. "Mahkemece filmlerin izinsiz gösterimi yapılan TV kanalının 29/07/2011 tarihinde davalı Al Jazeera Türk Yayıncılık Hizmetleri A.Ş'ye devredilmesi nedeniyle davalının sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak gösterimi yapan TV kanalının davalı Al Jazeera Türk Yayıncılık Hizmetleri A.Ş'ye devrine ilişkin ihale sonucu düzenlenen 29/07/2011 tarihli CINE5 TV Ticari ve İktisadi Bütünlüğü Devir ve Teslim Anlaşması ile davadışı CINE5 TV kanalının iktisadi bütünlüğünün ve tüm personellerinin de devredildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda devir işleminin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Mülga 818 sayılı BK 179. maddesine (6098 sayılı TBK 202. maddesi) göre yapılmış devrin ticari işletme devri niteliğinde olup aynı madde uyarınca işletmeyi devralanın işletmenin haklarından yararlanabileceği gibi borçlarından da sorumlu olduğu düşünülerek işin esasına girmek üzere karar verilmesi gerekirken davanın reddine dair verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı vekilinin yapmış olduğu istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru olmamış,

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir." gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davaya konu toplam 9 adet sinema eseri üzerinde hak sahibi olduğunun Kültür ve Turizm Bakanlığı Telif Hakları Genel Müdürlüğünün 08.10.2015 tarihli cevabı yazısı ile anlaşıldığı, davaya konu sinema eserlerinin davalının sahibi olduğu CİNE 5 Televizyonunda gösterilip gösterilmediği gösterilmiş ise hangi tarihlerde kaç adet gösterildiğine ilişkin RTÜK tarafından gönderilen 02.10.2015 tarihli cevabı yazıda yayın tarihinden itibaren 1 yıl geçen yayınlara ulaşılmasının mümkün olmadığı yönünde görüş bildirildiği,

davacı tarafından da davaya konu sinema eserlerinin hangi tarihte ne kadar gösterildiğine dair herhangi yazılı veya görsel bir delil sunulmadığı, her ne kadar davacı tarafından dava dilekçesine ekli olarak filmlerin ne kadar gösterildiğine dair bir yazılı belge sunulmuş ise de bu yazılı belgenin davacı tarafından hazırlandığı, herhangi bir hukuki geçerliliğinin olmadığı ve delil olarak kabul edilemeyeceği, yine davalı tarafından CİNE5 kanalının devralınmamasından önce CİNE5 A.Ş. ile dava dışı üçüncü kişiler arasında yapılan lisans sözleşmeleri sunulduğu,

davalının lisans sözleşmesi kapsamında hak sahibi olduğunu iddia ettiği filmlerin sadece isimlerinin benzediği, icracı sanatçıların farklı sanatçılar olduğu, esasen bu filmlerin davacının hak sahibi olduğu filmlerden olmadığı, sadece davaya konu eserlerden Gaddar ve Siyah Eldivenli Adam filminin davalı tarafından dava dışı Veritas Bilgi ve İletişim Hizmetleri A.Ş.'den 17.12.2009 tarihli lisans sözleşmesi kapsamı ile lisans bedellerinin altı aylığına devralındığı fakat bu filmlerin de televizyonda oynatılıp oynatılmadığı, oynatıldı ise hangi tarihte ve kaç defa oynatıldığı hususlarının belli olmadığı,

bu hususları ispat yükünün davacıda olduğu, davacı tarafından herhangi bir yazılı veya görsel delil sunulmadığı, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının 26.10.2015, 15.01.2016 tarihli dilekçelerinde ve 26.10.2021 tarihli duruşmada filmleri yayınladığını ikrar ettiğini, davacı lehine tazminata hükmedilmesi gerekirken davanın reddinin doğru olmadığını savunarak kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının mali haklarına sahip olduğu 9 adet filmin 2009-2010-2011 yıllarında davalıya ait Cine 5 TV'de izinsiz olarak 53 kez gösterilip gösterilmediği, bu nedenle davacının 5846 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi uyarınca tazminat talep edip edemeyeceği ve ne kadar talepte bulunabileceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 5846 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi.

3. Değerlendirme Dava, eser işletme belgesi ve eser sahipliğine dayalı olarak 5846 sayılı Kanun'un 68 inci maddesine göre tazminat istemine ilişkindir.

Davalı, dava konusu eserlerin lisans sözleşmelerine dayalı olarak halefi olduğu şirketin kanalı tarafından yayınlandığını, davacının hak sahibi olmadığını savunmuş, ancak Kültür ve Turizm Bakanlığı Telif Hakları Genel Müdürlüğünün 08.10.2015 tarihli cevabı yazısı ile eser sahibinin davacı olduğu anlaşılmıştır.

Dairemizin 18.11.2019 tarih, 2019/380 E. ve 2019/7291 K. sayılı ilamıyla da filmlerin izinsiz gösterimini yapan TV kanalının 29.07.2011 tarihinde davalıya devredildiği, yapılan işlemin ticari işletme devri niteliğinde olduğu, bu nedenle işletmeyi devralan davalının işletmenin haklarından yararlanabileceği gibi borçlarından da sorumlu olduğu belirtilmiştir.

Bu durumda işletme devir sözleşmesine dayalı olarak işletmeyi devralan davalının, işletmeyi devreden halefinin yaptığı yayın nedeniyle borçlu olmadığı savunmasını yasal delillerle ispatlaması gerekir.

Bu çerçevede davacının eser sahipliği olduğu karine olarak kabul edilip, aksini savunan davalının ispat yükü altında olduğu gözetilerek ispata yönelik varsa delilleri değerlendirilmeli, ispat edilemez ise yine davacıdan lisans alınarak yayının yapıldığı savunmasının da aynı çerçevede ispatı istenmelidir. Mahkemece ispat yükü ters çevrilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,