Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/1154 K.2024/2969

Taraflar arasındaki TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, 2014/111507 başvuru numaralı "kanadakultur.com" ibareli başvuruya yapmış olduğu itirazın reddine karar verildiğini, oysa müvekkili İstanbul Kültür Üniversitesinin 49 marka müracaatının önemli bir kısmının "Kültür" ibaresini taşıdığını, "kültür" ibareli tescilsiz marka kullanımlarının da bulunduğunu, diğer müvekkili adına tescilli "Kültür" ibareli markalarının bulunduğunu, "Kültür Üniversitesi" ve "Kültür Koleji" marka ve kuruluşlarının sektöründe bilinen maruf ve tanınan markalar olduklarını,

İstanbul Kültür Üniversitesi'nin (İKÜ) 9 Temmuz 1997 tarihinde TBMM'de kabul edilen 4281 sayılı Kanun ile kurulan bir vakıf üniversitesi olduğunu, kurulduğu günden bu yana üniversiteler arasında seçkin bir yer edindiğini, "Kültür" ibaresinin davacılar ile özdeşleştiğini ve alanında maruf bir marka hatta tanınmış marka niteliği kazandığını, dava konusu marka başvurusunun yanıltıcı olduğunu, coğrafi kaynak belirterek halkı yanılttığını, dava konusu markada yer alan "Kanada" ibaresinin öncelik olarak coğrafi kaynak ve bağlantı kurma nedeniyle halkı yanıltacağını,

davalının Kanada ve Kanada kültürüyle herhangi bir bağlantılarının yasal izinlerinin olduğuna dair her hangi bir belge delilin bulunmadığını, dava konusu "kanadakultur.com" ibaresinin aynı zamanda bir alan adı olduğunu, 41. sınıf kapsamında okul dershane kurs vb alanlarda fiilen marka olarak kullanılmasının mümkün bulunmadığını, davalı yanın kötü niyetli olduğunu,

davalının amacının Kanada ibaresini kullanmak değil engelleme markası ve marka ticareti yapmak olduğunu ileri sürerek 2014/11507 sayılı "kanadakültür.com" markası hakkında verilen tescil kararının 2016-M-606 sayılı YİDK kararının iptali ve marka tescilinin iptali hükümsüzlüğü ve sicilden terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; "kültür" kelimesinin davacı yanın hem markalarındaki esas unsur hem de davanın dayandığı esas unsur olduğunu, davacı yanın dayandığı ibarelerin ayırt edici niteliğinin bulunmadığını, zayıf markalara yüksek düzeyde koruma sağlanmaması gerektiğini, iltibas koşullarının oluşmadığını, kötü niyet kurumunun unsurlarının belirli olduğunu, davacı taraf markalarının seri marka özelliği taşımadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu başvurunun "kanadakultur.com" ibaresinden oluştuğu, kapsamında 41. sınıftaki mal ve hizmetlerin bulunduğu, itiraza dayanak markaların ise "kültür koleji yayınları", "kültür köieii olmak ayrıcalıktır", "kültür test", "K Şekil", "k kültür koleji vakfı", "kk kültür koleji şekil", "kksk kültür koleji spor klübü derneği", "kk kültür koleji vakfı", "kkv kültür koleji vakfı iktisadi işletmesi", "kky kültür koleji yayınları", "kügem", "kültür koleji vakfı kev", "genç kültür", "ikeg İstanbul kültür eğitim kurumlan şekil", "ikü tercih motoru", "ikü yayın evi",

"ikü yaşadıkşa eğitim şekil", "ikü sem", "İstanbul kültür university iku press şekil", "İstanbul kültür üniversitesi", "istabul kültür üniversitesi".

"İstanbul kültür üniversitesi güncesi", "kitap kültürdür", "kültür cats", "kültür hizmetleri yaşadıkça eğitim", "kültür üniversitesi", "kültür üniversitesi", ”okui kültürdür", "radyo doğru tercih", "tc İstanbul kültür üniversitesi ikü yarn evi şekil", "üniversite kültürdür", "üniversite yolunda", "şekil", "Avrupa cuiture", "Avrupa kültür", "Avrupa staj konsorsiyomu", "İstanbul Avrupa kültür koleji" "Avrupa kültür koleji" ibareli markalardan meydana geldiği ve koruma kapsamlarında 01 ile 45. sınıflar arasındaki tüm mal ve hizmetlerin yer aldığı,

buna göre, başvuru kapsamında yer alan 41. sınıf hizmetlerin, davacı tarafın markalarının kapsamındaki hizmetlerle aynı/benzer bulunduğu, 41. sınıfta yer alan eğitim hizmetleri için "Kültür" kelimesinin anlam itibari ile zayıf bir ibare olduğu, bu nedenle de markalarda ortak unsur konumunda olması neticesinde iltibas riskinin ortaya çıkmasının mümkün olmadığı, somut olayda başvurunun kötü niyetli yapıldığına ilişkin somut verilerin dosya kapsamında bulunmadığı, markada ülke isminin yer almasının markanın yanıltıcı olacağı anlamına gelmeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı şirketin başvurusunun kötü niyetli olduğunu, emsal dosyalarda farklı değerlendirmeler yapıldığını, davalının "içinde kültür ibaresi geçen ve değişik ülke eklemeleri yapılmış yüzlerce marka tescili aldığını, davalı şirketin 300 markasının engelleme ve stoklama amacıyla yapılıp yapılmadığını araştırmadan, bu hususta bilirkişi raporu almadan, eksik incelemeyle hüküm kurulduğunu, "kültür" ibaresinin eğitim ve öğretim hizmetleri alanında zayıf marka olmadığının Yargıtay içtihadıyla hüküm altına alındığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, tarafların markalarının esas unsuru olan "kültür" ibaresinin, 41. sınıf hizmetler yönünden tanımlayıcı olduğu, uyuşmazlık konusu 41. sınıf kapsamında yer alan hizmetlerin her zaman satın alınmayan, ortalama tüketicisinin satın alma sürecinde daha dikkatli olacağı kabul edilen hizmetler sayıldığı, aralarında bütünsel olarak görsel ve işitsel benzerlik bulunmayan başvuru ile redde mesnet markalar arasında iltibas tehlikesinin bulunmadığı,

benzerlik taşımayan marka tescil başvurusunun kötü niyetli olduğundan söz edilemeyeceği, ayrıca çok sayıda ve farklı marka tescil başvurularının yapılmasının kötü niyet göstergesi olmadığı, kaldı ki aynı taraflar arasındaki benzer uyuşmazlıklarda aynı gerekçelerle verilen kararların da bu yönde olduğu (Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin.

16.09.2019 tarih 2018/4107 E.- 2019/5407 K., 18.09.2019 tarih 2018/3928 E.- 2019/5568 K., 13.06.2019 tarih 2018/2259 E.- 2019/4400 K.) gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle ve resen tespit edilecek sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, dördüncü fıkrası.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple ; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,