Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/1200 K.2023/1532

Taraflar arasındaki şirketin ihyası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı tarafından Şahin Gıda Lokantacılık ve Çeyiz Pazarlama Tic. Ltd. Şti. aleyhine iş mahkemelerinde hizmet tespitine ve işçilik alacaklarına ilişkin ayrı ayrı açılan davaların derdest olduğunu, yargılama sırasında şirketin ticaret sicilinden terkin edildiğinin anlaşılması üzerine mahkemelerce ihya davası açılması için süre verildiğini ileri sürerek Ankara Ticaret Sicil Müdürlüğüne 115493 sicil numarada kayıtlı Şahin Gıda Lokantacılık ve Çeyiz Pazarlama Tic. Ltd. Şti.'nin tüzel kişiliğinin ihyasına ve şirkete tasfiye memuru atanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; ihyası istenen şirketin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) geçici 7 nci maddesi kapsamında 23.01.2014 tarihinde resen terkin edildiğini, şirketin terkin tarihinde derdest davalarının, alacak ve borçlarının müdürlükler tarafından bilinmesinin mümkün olmadığını, taraflarının davanın açılmasına sebebiyet vermediğini, beş yıllık hak düşürücü sürenin doğduğunu belirterek davanın reddine, ek tasfiyeye karar verilmesi halinde 6102 sayılı Kanun'un 547 nci maddesinin 2 fıkrası uyarınca tasfiye memuru atanmasına karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 6102 sayılı Kanun'un Geçici 7 nci maddesinin 4 üncü fıkrasının (a) bendi maddesi uyarınca şirketi temsil ve ilzama yetkili kişilere de ihtar gönderilmesinin zorunlu olduğu, davada davalı Kurumca bu gereğe uygun hareket edilmediği, dolayısı ile terkin işleminin yasada belirtilen usule uygun olmadığı gibi resen terkin sebebi olarak "5174 sayılı kanuna göre odaca kaydı silinenler" gösterildiği, oda kaydı silinmesinin kanunda belirtilen terkin sebepleri arasında bulunmadığı,

yasaya uygun olmayan terkin işleminin iptali ile şirketin ihyasına karar verilmesi durumunda ayrıca tasfiye memuru atanmasının gerekmediği, davalı Kurumun terkin işlemini usulüne uygun olarak yapmadığından kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, Ankara Ticaret Sicil Müdürlüğü 115493 numarada kayıtlı Şahin Gıda Lokantacılık ve Çeyiz Pazarlama Tic. Ltd. Şti.'nin ihyasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temsilcisi istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı temsilcisi istinaf dilekçesinde özetle; yasada öngörülen beş yıllık hak düşürücü sürenin dolduğunu, 6102 sayılı Kanun'un Geçici 7 nci maddesinin 12 nci fıkrası uyarınca seçili kayıtta sunulan şirket borçlarının, şirketlerinin unvanlarının silinmesine engel olmayacağından iş bu ihya davasının açılmasında hukuki yararın bulunmadığını, terkin tarihinde derdest davaların, alacak ve borçların davalı tarafından bilinmesi mümkün olmadığından davanın açılmasına sebebiyet vermediklerini ve bu nedenle aleyhe yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceğini, terkinin usulüne uygun olarak gerçekleştirildiğini,

ihyası istenen şirket hakkında Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2019/676 E., 2020/438 K. sayılı dosyasında verilen ihya kararının eldeki davada kesin hüküm teşkil ettiğini, ek tasfiyeye karar verilmesi ve tasfiye memuru atanması gerektiğini belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini, aksi halde tasfiye memuru atanmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının 6102 sayılı Kanun'un Geçici 7 nci maddesinde öngörülen usul ve şartlar gerçekleşmeden ihyası istenen şirketi ticaret sicilinden re'sen terkin ettiği, ihyasına karar verilen şirketin tasfiyeye tabi tutulmasına gerek bulunmadığından şirkete tasfiye memuru atanmamasında ve davalının yargılama giderleri ile vekalet ücretinden sorumlu tutulmasında hukuka aykırı bir yön bulunmadığı, daha önce verilen ihya kararlarının dosyalar ile sınırlı olarak verildiği,

bu kararların eldeki davada kesin hüküm teşkil etmediği gibi, mahkemece verilen ihya sınırlı bir nitelik taşıdığından şirketin ikinci kez ihyasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temsilcisi istinaf sebepleriyle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; 6102 sayılı Kanun'un Geçici 7 nci maddesi gereğince sicilden terkin edilmiş olan Şahin Gıda Lokantacılık ve Çeyiz Pazarlama Tic. Ltd. Şti.'nin ihyası istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un Geçici 7 nci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kurumca temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,