Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/1329 K.2023/1313

Taraflar arasındaki markaya tecavüzün durdurulması, meni ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dava; markaya tecavüzün durdurulması, men'i ve tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece markaya tecavüzün önlenmesine ve durdurulmasına, 6.800,00 TL maddi tazminata ve 10.200,00 TL manevi tazminat isteminin ise kısmen kabul edilerek 4.000,00 TL manevi tazminata hükmetmiştir. Davacı vekili temyize, kısmen kabul edilen manevi tazminat miktarı yönünden gelmektedir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 6.200,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.