Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/1489 K.2024/4263

Taraflar arasındaki marka ile ilgili Kurum kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin İstanbul Nişantaşı’ndaki oteli nedeniyle şirket unvanında Nişantaşı’ndan esinlenerek NISH ibaresini unvanı olarak aldığını, müvekkilinin uluslararası otel zincirleri olduğunu, Hyatt International ile yaptığı Franchising Sözleşmesi ile “NISH PALAS Part at Unbound Collection by Hyatt" adıyla işletmeye başladığını, "NISH PALAS" ibaresi için tescil başvurusunu yaptığını, söz konusu başvurunun ilanına davalı tarafça yapılan itiraz sonucunda başvurunun ret edildiğini, oysa tarafların markaları arasında gerek yazım biçimi,

gerek renk ve kullanılan şekiller dikkate alındığında “NISH PALAS” ibaresiyle “NISHDEN PALACE” arasında herhangi bir benzerliğin bulunmadığını, karıştırılma ihtimalinin olmadığını, her iki şirketin faaliyet alanlarının tamamen farklı bulunduğunu ileri sürerek 2019-M-2463 sayılı kararının kaldırılarak "NISH PALAS" isminin marka olarak tescil edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin 2014/06197 sayı ile 43. sınıfta tescilli “NISH” markasının 2014 yılından beri tescilli olduğunu, belirli tanınmışlık düzeyine ulaştığını, başta konaklama, otel hizmetleri olmak üzere birçok alanda faaliyet gösteren saygın bir şirket olduğunu, davalının markasının müvekkilinin “NISH” markalarına yönelik iltibas tehlikesi yaratarak haksız rekabet yarattığını, taraf markalardaki esas unsurun “NISH” ibaresi olduğunu yazı stillerinin de aynı olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının "Şekil+NİSH PALAS" ibareli marka başvurusu ile davalının "Nishden Palace" ibareli tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu,

ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından başvuru konusu işaret ile davalı markası arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı hizmetler algısı oluşabileceği yani markaları karıştırabileceği, bu açıdan iltibas koşulları oluştuğundan YİDK kararının yerinde ve doğru olduğu,

davacı taraf marka başvurusu üzerinde aynı zamanda davalı markasından önce tescilli ticaret ünvanına bağlı hak iddia etse de marka başvurusu ve ticaret ünvanı (klavuz unsuru) aynı/benzer olmadığı gibi aynı/benzer olsa dahi bu durum kendisinin marka tesciline öncelik sağlamayıp SMK'nın 6/6 ncı maddede ve yukarıda açıklandığı şekilde başkasının marka başvurusuna engel oluşturabileceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin "nısh" ibaresini 25.02.2014 tarihinde İstanbul Ticaret Siciline tescil ettirdiğini, diğer yandan davalı şirketin 16.05.2014 tarihinde, yani müvekkili şirketten aylar sonra gayrimenkul ticareti alanında faaliyet göstermek üzere kurulmuş bir şirket olduğunu, bilirkişi heyetinin, her iki markanın fonetik yapısını karşılaştırmadığını, bilirkişi heyetinin böyle bir dosyada rapor düzenleme yetkinliğinin bulunmadığını, her iki markanın hitap ettiği kitle ile satış fiyatları arasında ortalama 11 kat fark olduğunu, yerel mahkemenin, her iki otelin satış rakamları ve hitap ettikleri kitleyi araştırmadan karar tesis ettiğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacı şirketin "Şekil+NİSH PALAS" ibareli dava konusu marka başvurusu ile davalı şirketin "Nishden Palace" ibareli itiraza mesnet tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede SMK'nın 6/1 inci maddesi anlamında iltibas koşulu oluştuğu,

davacı taraf marka başvurusu üzerinde aynı zamanda davalı markasından önce tescilli ticaret ünvanına bağlı hakkı olduğu iddiasında bulunmuş ise de, bu durumun davacıya marka tesciline öncelik sağlamayacağı, ancak bir başkasının marka başvurusuna engel olabileceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, marka ile ilgili Kurum kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,