Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/15 K.2023/3730

Taraflar arasındaki tespit ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece asıl davanın reddine, birleşen dava ile ilgili verilen karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın asıl davada davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Asıl davada davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Asıl davada davacı vekili; müvekkili şirket adına tescilli koltuk ve masa tasarımlarının davalı tarafından izin alınmaksızın üretildiğini, tanıtımlarının yapıldığını, satışa sunulduğunu, davalının fiilleri ile müvekkilinin haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek; müvekkilinin endüstriyel tasarımdan doğan haklarına tecavüz teşkil eden fiillerin tespitine, durdurulmasına, önlenmesinin sağlanması için tecavüze konu ürünlerin imalatına yarayan kalıp ve makinelere el konulmasına, davalının elinde bulunan ürünlerin ve tecavüze konu tasarımların tanıtıldığı broşür ve katalogların toplatılmasına, 100.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Birleşen davada davacı vekili; davalı adına tescilli tasarımların yenilik ve ayırt edicilik kriterine haiz olmaması nedeniyle hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı vekili; davacı tasarımının yenilik ve ayırt edilicilik niteliğini taşımadığını, davacının tasarımları ile müvekkilinin ürünlerinin birbirine benzemediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Birleşen davada davacı vekili; müvekkili adına tescilli tasarımın yenilik ve ayırt edicilik özelliklerine sahip olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl davada davalı tarafça davaya konu tasarıma aynı ya da ayırt edilemeyecek ölçüde benzerinin şematik görsel tasarım şeklinde oluşturulacak üretiminin somut olayda gerçekleşmediğinin kabulü karşısında unsurları oluşmayan tasarıma tecavüz davasının esastan reddi gerektiği gerekçesiyle asıl dava yönünden davacının davasının reddine, birleşen dava yönünden verilen karar kesinleştiğinden birleşen dava yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 20.09.2022 tarihli ve 2021/4538 E., 2022/6096 K. sayılı kararıyla usul ve kanuna uygun kararın onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Asıl davada davacı vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle, bilirkişi raporlarının eksik ve hatalı olduğunu, davalı ürünlerinin müvekkili tasarıma tecavüz teşkil ettiğini, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Asıl dava endüstriyel tasarım tescil belgesine konu ürünlerden kaynaklanan tasarım hakkının ihlali iddiasına dayalı tespit ve tazminat, birleşen dava ise davacının tasarımının hükümsüzlüğü istemine ilişkindir

2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre asıl davada davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple Asıl davada davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı bakiye 206,80 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,