Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/1607 K.2023/4581

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili, davalı banka vekili ve feri müdahil TMSF vekilli tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin Ege Bank A.Ş.'de bulunan hesabındaki mevduatın talep edilmesine rağmen off-shore hesabına aktarıldığından bahisle ödenmediğini ileri sürerek 36.125,00 USD’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ING Bank A.Ş. vekili ve fer’i müdahil vekilleri davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı banka vekili ve feri müdahil TMSF vekilli temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 31.10.2022 tarihli ve 2019/1993 E., 2022/7550 K. sayılı kararıyla Mahkeme kararının zamanaşımı sebebiyle bozulmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 22.04.2022 tarih ve 2021/7 E., 2022/2 K. sayılı kararının işbu davada uygulanamayacağını, davacı tüketici sıfatını haiz olup davanın da ayıplı hizmete dayalı tüketici davası olduğunu, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 12 nci maddesinin üçüncü fıkrasında ve 16 ncı maddesinin ikinci fıkrasında ayıp, ağır kusur ya da hile ile gizlenmiş ise zamanaşımı hükümlerinin uygulanmayacağının düzenlendiğini,

anılan İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanabilmesi için ayıplı hizmette davalı bankanın ağır kusurunun ya da hilesinin olmaması gerekmektiğini oysa davalı bankanın ağır kusurdan öte hilesi olduğunun kesinleşen ceza mahkemesi kararı ile sabit olduğunu ileri sürerek Mahkeme kararının onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, alacağın zamanaşımına uğrayıp uğramadığı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 73 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince tüketici mahkemelerinde tüketici tarafından açılan davalar harçtan muaf olduğundan, davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Kanun ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,