Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/1642 K.2024/4962

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 2018/74293 sayısı ile gerçekleştirdiği marka başvurusunun davalı taraf itirazları üzerine reddedildiğini, verilen kararın hatalı olduğunu, müvekkilinin aynı zamanda 2005/17876 sayısı ile tescilli markasının zaten bulunduğunu, müvekkilinin ciddi bir biçimde kullandığı markasını, sadece ve aynı sınıfları içerecek şekilde 35 inci sınıfta da tescil ettirmek istediğini, başvuruya konu marka içeriğinde 09 ve 11 inci sınıflar haricinde başka sınıf veya sınıflara yer verilmediğini, müvekkilinin kendi markası ile ürettiği ürünlerin satış hizmetini tescil ettirmek istemesinin doğal olduğunu,

davalının itiraza dayanak markalarının müvekkilinin 2005 yılındaki markalarından sonraki tarihli olduğunu, davalının 45 sınıflı tescilinin 2010 yılına ait bulunduğunu, markalar benzer ise davalının aynı sınıflarda nasıl tescil elde ettiğinin sorgulanması gerektiğini, davalının "HAVELSAN" markası ile "HASELSAN" markasının, Kurum tarafından verilen başka bir kararda benzer görülmediğini, somut olayda da taraf markaları arasında benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, markaların üst seviye tüketicilere hitap ettiğini,

müvekkili firmanın iyiniyetli olduğunu ileri sürerek 2019-M-8331 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili, redde mesnet markalardan en yeni olanı için 2017 yılında tescil başvurusu yapıldığını, tescili talep edilen dava konusu işaretin başvuru tarihinin ise 09.08.2018 olduğunu, tarihler incelendiğinde başvuruya konu işaret ile iddialara mesnet marka arasında başvuru aşaması açısından tarihsel öncelik sonralık ilişkisinin 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nda (6769 sayılı Kanun) öngörülen şekilde gerçekleştiğini, tescili talep edilen işaretin mal ve hizmet listesinde 35 inci sınıfta yer alan bir kısım hizmetler bulunduğunu,

anılan hizmetlerin aynıları ya da aynı tür olanlarının redde mesnet markaların mal ve hizmet listesinde de yer aldığını, bu itibarla, başvuruya konu işaret ile iddialara mesnet marka kapsamında, aynı veya aynı türden mal ve hizmetler bulunuyor olması koşulunun da sağlanmış olduğunu, başvuruya konu işaretin esas unsuru olan “HAVERSAN” ibaresi ile redde mesnet markaların esas unsuru olan “HAVELSAN” ibarelerinin ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu savunarak savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Diğer davalı şirket vekili, müvekkili şirket markasının T/03358 başvuru numarası ile 2018 yılından beri tanınmış marka sicilinde yer aldığını, davacı şirketin müvekkilinin markaları ile ayırt edilemeyecek derecedeki benzer bir işareti müvekkili şirket markaları ile aynı mal ve hizmetlere ilişkin olarak tescil ettirmeye çalıştığını, markaların birbirlerine benzer olduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamına göre, dava konusu 2018/74293 sayılı marka başvurusunun kapsamında bulunan hizmetlerin, redde mesnet alınan 2010/39820 sayılı markanın koruma kapsamı altında bulunan mal ve hizmetler ile aynı, aynı tür ve benzer hizmetler oldukları, karşılaştırılan mal ve hizmetler arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası bağlamında emtia benzerliği şartının gerçekleştiği, taraf markaları karşılaştırıldığında, markaların görsel, işitsel ve kavramsal olarak iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer oldukları,

markaları oluşturan esas unsurların "HAWERSAN" ve "HAVELSAN" ibareleri oldukları, her iki markanın da kavramsal bir karşılığının bulunmadığı, bu nedenle tüketiciler nezdinde farklı çağrışımlar oluşturmadıkları, markalarda bulunan "W" ve "V" harflerinin gerek görsel, gerekse fonetik olarak benzer harfler oldukları, "R" ve "L" harflerinden oluşan farklılığın ise iltibas tehlikesini bertaraf etmeye yetmediği,

karşılaştırılan markalar arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası koşullarının oluştuğu, davacının önceki tarihli 2005/17876 sayılı marka tesciline konu işaretin, dava konusu marka görseli ile birebir aynı olup marka tescil tarihi olan 28.06.2006 tarihi üzerinden ise oldukça uzun bir zaman geçtiği, bununla birlikte anılan markanın 09 ve 11 nci sınıftaki bir kısım emtialarda tescilliyken, dava konusu marka başvurusunun 35 inci sınıfta bulunan bir takım hizmetleri kapsadığı,

önceki mal sınıfındaki tescilin dava konusu başvuruda 35/5 sınıfa özgülenmiş 09 ve 11 inci sınıf hizmetlerin satışı için kazanılmış hak yaratmasının mümkün olmadığı, Dairemizin 10.06.2019 tarih 2017/5265 E., 2019/4156 K. sayılı kararında da, 35 inci sınıf bağlamında yapılan marka başvurusuna ilişkin olarak, önceki tarihli tescilli mal sınıfı bakımından müktesep hak şartlarının oluşmayacağı benimsendiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle;dava konusu markalar arasında iltibas ilişkisi mevcut olmadığını, söz konusu markanın ilk tescilinin müvekkiline ait bulunduğunu, bu markanın üç kardeşin isminin kısaltılması ve bir araya getirilmesiyle tamamen özgün olarak oluşturulduğunu, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası koşullarının oluştuğunu kabul etmenin mümkün olmadığını, müvekkili şirketin sahibi olduğu ve ciddi bir biçimde kullandığı markayı, tebliğe uygun olarak sadece ve aynı sınıfları içerecek şekilde 35 inci sınıfta tescil ettirmek istediğini,

davalının 9 ve 11 inci sınıflardaki marka tescillerinin müvekkilin 2005 yılındaki marka tescilinden çok sonra oluğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, davacı şirketin dava konusu 2018/74293 sayılı marka başvurusunun kapsamında bulunan hizmetlerin, redde mesnet alınan davalı şirkete ait 2010/39820 sayılı markanın koruma kapsamı altında bulunan mal ve hizmetler ile aynı, aynı tür ve benzer hizmetler oldukları, diğer yandan markaların da görsel, işitsel ve kavramsal olarak iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer bulundukları,

zira markaları oluşturan "HAWERSAN" ve "HAVELSAN" ibarelerinin kavramsal bir karşılıklarının bulunmadığı, tüketiciler nezdinde farklı çağrışımlar oluşturmadıkları, markalarda harf farklılıklarının iltibas tehlikesini bertaraf etmeye yetmediği, karşılaştırılan markalar arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasındaki koşullarının oluştuğu, diğer yandan davacının önceki tarihli 2005/17876 sayılı marka tesciline konu işaret ile dava konusu marka görselinin birebir aynı olduğu,

ayrıca 28.06.2006 tescil tarihi dikkate alındığında dava konusu markanın başvuru tarihi itibariyle, çekişme konusu olmaktan çıkmış bir işaret olduğu anlaşılmasına rağmen, kazanılmış hakka mesnet sunulan markanın 09 ve 11 nci sınıftaki bir kısım emtiada tescilliyken, dava konusu marka başvurusunun 35 inci sınıfta bulunan bir takım hizmetleri kapsadığı, önceki mal sınıfındaki tescilin, dava konusu başvuruda 35/5 sınıfa özgülenmiş 09 ve 11 inci sınıf hizmetlerin satışı için kazanılmış hak yaratmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, YİDK kararının iptalinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,