Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/1727 K.2023/1657

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili ile fer'î müdahiller vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 03.10.2019 tarihli ve 2019/4148 E., 2019/6159 K. sayılı kararı ile Mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Dairemiz kararına karşı davacı vekili, davalı vekili ve fer'î müdahiller vekilleri tarafından karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin 21.11.2022 tarihli ve 2020/271 E., 2022/8067 K. sayılı kararı ile Dairemizin 03.10.2019 tarihli ve 2019/4148 E., 2019/6159 K. sayılı ilamının kaldırılmasına, Mahkeme hükmünün bozulmasına, davacı vekilinin ve davalı vekilinin tüm, fer'î müdahil ... vekilinin diğer karar düzeltme itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Davacılar vekili tarafından Dairemizin 21.11.2022 tarihli ve 2020/271 E., 2022/8067 K. sayılı kararının düzeltilmesi istenilmiş olmakla; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 442 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir: "Aynı ilam aleyhine bir defadan ziyade tashihi karar talebi mesmu olmadığı gibi tashihi karar arzuhalinin reddine veya kabuliyle kararı sabıkın tadiline dair sudur eden hükümlere karşı dahi tashihi karar caiz değildir."

Yukarıda anılan düzenlemede belirtildiği üzere Yargıtay tarafından 1086 sayılı Kanun çerçevesinde yapılan karar düzeltme incelemesi sonucunda verilen kararlara karşı tarafların ikinci kez karar düzeltme hakkı bulunmadığından, davacılar vekilinin Dairemizin 21.11.2022 tarihli ve 2020/271 E., 2022/8067 K. sayılı kararına karşı yapmış olduğu karar düzeltme isteminin reddi gerekir.