Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/2042 K.2024/4581

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Denetleme Kurulunun (YİDK) kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin "..." ibaresini 41. sınıfta marka olarak tescil ettirmek üzere diğer davalı kuruma başvurduğunu, 2018/79779 kod numarasını alan başvuruya müvekkilince yapılan itirazın davalı kurum tarafından reddedildiğini, oysa "YENİ Bİ’ FEST" markası üzerinde müvekkilinin gerçek ve öncelikli hak sahipliğinin bulunduğunu, müvekkiline ait "YENİ Bİ’ FEST" ibaresinin, dava konusu markanın başvuru tarihinden önce 2015 yılından bu yana her yıl düzenlenmekte olan bir festivalin ismi olarak kullanıldığını, davalı şirketin bu festival ile bir ilgisinin bulunmadığını,

www.google.com alan adlı arama motoruna "yeni bi fest" ibaresi yazıldığında, davacı ile onun tüm haklarını devraldığı firmalar tarafından "YENİ Bİ’ FEST" adı altında düzenlenen festival haberlerine ve faaliyetlerine yönlendirme yapıldığını, "YENİ Bİ’ FEST" isimli festivale duyulan yoğun ilgi ve katılım ile ünlü sanatçıların organizasyonda yer alması nedeniyle festivalin yüksek düzeyde tanındığını, kısa sürede festival ve organizasyon sektöründe bilinir bir marka haline geldiğini, başvuruda bulunan davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek,

2020-M-11 sayılı YİDK kararının iptaline, markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrasındaki koşullarının oluşmadığını, başvurunun kötü niyetli yapıldığının da ispat edilemediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin, kurulduğu 2010 yılından beri Türkiye’de müzik, festival ve eğlence sektörüne yön verdiğini, davacının dava konusu "..." markası üzerinde 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi kapsamında korunan bir hakka sahip olduğunu kanıtlayamadığını, davalının marka başvurusunun kötü niyetli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının “YENİ Bİ’ FEST” ibaresi üzerinde dava konusu hizmetler bakımından gerçek hak sahipliğinin bulunduğu, tanınmışlık iddiasının yerinde olmadığı, başvurunun kötü niyetli yapılmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK'in 2020-M-11 sayılı kararının iptaline, 2018/79779 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde özetle; mahkeme kararında, savunmalarında belirttikleri hususlara değinilmeden eksik ve hatalı bilirkişi raporu esas alınarak "YENİ Bİ’FEST" ibaresi üzerinde davacının gerçek hak sahibi olduğu kanaatine varıldığını, bu durumun hukuka aykırı olduğunu, zira mahkeme kararında, davacının sunmuş olduğu delillerin tek tek yazıldığını, ancak gerçek hak sahibi olup olmadığı konusunda herhangi bir açıklama yapılmadan davacının "YENİ Bİ’ FEST" ibaresi üzerinde gerçek hak sahibi olduğu sonucuna varıldığını, bir ibare üzerinde gerçek hak sahibi olduğunu iddia eden kişinin, söz konusu ibareyi,

başkası tarafından kullanımını veya tescilini engelleme hakkı verecek nitelik ve yoğunlukta ticaret alanında kullandığını ispat etmek zorunda olduğunu, davacının sunmuş olduğu deliller ile gerçek hak sahipliğini ispatlayamadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı ile dava dışı üçüncü kişiler arasında adi yazılı şekilde yapılmış olan marka devir sözleşmesinin müvekkiline karşı ileri sürülemeyeceğini, zira devir sözleşmesinin noter tarafından onaylanmış bir sözleşme olmadığını, tescilli markalar için aranan bu şartın tescilsiz markalar için de aranmasının gerektiğini, bu yönden mahkeme kararında bir değerlendirme yapılmadığını, davacının, 2018/79779 sayılı "..." markasının tesciline yapmış olduğu itirazın ve dolayısıyla davanın dayanağı olan 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının somut olaya uygulanma koşullarının oluşmadığını,

karşı yanın kullanımının yerelliği aşmadığını, davacının markayı kullandığını ispatlayamadığı hizmetler bakımından hükümsüzlük kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, karara dayanak yapılan 02.11.2020 tarihli bilirkişi raporuna itirazları değerlendirmeden eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının "..." ibaresi üzerinde 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında, tescilsiz marka kullanımından doğan öncelik hakkının bulunduğu, zira, davacının söz konusu ibareyi, dava konusu başvuru tarihinden önce yerelden daha geniş bir coğrafyada, nizasız, fasılasız ve yoğun bir biçimde kullandığı, bu kullanımın belirtilen maddede aranan nitelikte bir kullanım olduğu, davacının söz konusu ibareyi üzerinde kullandığı hizmetlerin, dava konusu başvuru kapsamında yer alan hizmetlerle aynı tür bulunduğu,

dolayısıyla maddede aranan koşullarının somut olayda gerçekleştiği, her ne kadar söz konusu ibareyi daha önce tescilsiz biçimde kullanan dava dışı şirketlerle davacı arasındaki tescilsiz markanın devrine ilişkin 28.12.2017 tarihli sözleşmenin noter onaylı olmaması nedeniyle geçersizliği savunulmuş ise de 6769 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin dördüncü fıkrasındaki geçerlilik şartının tescilli markalara ilişkin olduğu, tescilsiz markaların devrine ilişkin ilgili Kanun'da bir hüküm yer almadığı ve bu itibarla tescilsiz markaların devrinin genel hükümlere tabi bulunduğu,

buna göre tescilsiz markanın devrine ilişkin özel bir şekil şartı ön görülmediğinden 28.12.2017 tarihli sözleşmeye itibar edilmesi gerektiği gerekçesi ile davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesini tekrar ederek, devir sözleşmesinin onaylanmamış olması nedeni ile geçerli olmadığını, davacının sunmuş olduğu belgelerin bir bölümünün işbu başvurunun başvuru tarihinden sonraki faturalar olduğunu, dolayısıyla değerlendirmeye alınmasının mümkün olmadığını, kaldı ki büyük bir bölümü üzerinde "Yeni Bi Fest" ibaresinin bulunmadığını, diğer belgelerin ise başvuru tarihinden 10 gün önceki belgeler olduğunu, bu belgelerin ise tek başına itiraz sahibi tarafından kullanıldığını tek başına göstermediğini,

6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince tescilsiz işaret üzerinde hak elde edebilmek için üçüncü kişinin tescil başvurusunundan veya rüçhan hakkının doğumundan önce bu işareti kullanmak ve belli bir oranda tanınır hale getirmek gerektiğini, davacının sunduğu belgelerle gerçek hak sahipliğini ispatlayamadığını ileri sürerek hükmün bozulmasını istemiştir.

2.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebeplerle ve gerekçelerle hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,