Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/2222 K.2024/4714

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... markasını Türkiye'de ve yurt dışında pek çok sınıfta kullandığını, ... esas unsurlu tescilli çok sayıda markasının bulunduğunu, davalının müvekkilinin markasının tanınmışlığından yararlanmak için dava konusu markayı tescil ettirdiğini, 2016/61741 sayılı ...

CENTRAL PARK SUİTES markasının 43. sınıftaki konaklama hizmetlerinde müvekkilinin 2002/13779 ve 2013/82453 sayılı ... ibareli markasını çağrıştırdığını ve iltibas yarattığını ileri sürerek davalı adına tescilli 2016/61741 tescil no.lu ...

CENTRAL PARK SUİTES ibareli markanın 43. sınıfta yer alan "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri, geçici konaklama hizmetleri, gündüz bakımı (kreş) hizmetleri, hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri" yönünden hükümsüzlüğünü, sicilden terkinini, karar kesinleşinceye kadar markanın 3. şahıslara devrinin önlenmesi hususunda tedbir kararı verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline ait markanın Türk Patent ve Marka Kurumu nezdinde usulüne uygun olarak tescilli olduğunu, iltibasa yol açmadığını, davacının işbu davayı açmakta hukuki yararının da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının ... ibaresini markasında asli unsur olarak seçtiği, ayırt edicilik gücü düşük bir ibarenin yanına eklemeler yaparak kullanan marka sahiplerinin kullanımına katlanmak zorunda olduğu, markasının tanınmış olduğunu da ispat edemediği, davalının markasının gerekli ayırt ediciliği sağladığı, davacı otel sektöründe faaliyet gösterdiğini beyan ettiği, davalının ağırlıklı olarak inşaat alanında faaliyet gösterdiği, kendi markası olan ... markasının inşaat hizmetlerinde belirli bilinirliğin bulunduğu,

davacının markasının bir şekil markası olup, kral/kraliçe tacı şekil ibaresi tescil edilmiş olduğu, gerek geçici konaklama hizmetleri vb. hizmetler hakkında önceden araştırılıp tercih yapıldığından tüketicilerin bu hizmetleri temin ederken çok dikkatli ve bilinçli hareket edeceği, markalar arasında görsel ve işitsel benzerlik bulunmadığından iltibas tehlikesinin de bulunmadığı, davalının kullanımının dürüst ticari kullanım ve tescilli markası kapsamında bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının kötü niyetli olduğunu, müvekkilinin markalarının tanınmışlığından faydalanmaya çalıştığını, markanın esas unsurunun ... olduğunu, çoğunluk görüşünü içerir bilirkişi raporuna göre karar verilmesi gerektiğini, ayrık görüş sunan bilirkişi raporunun taraflı olup hükme esas alınamayacağını, raporda yer alan başvuru 43. sınıfta olmadığı gibi ... yazısının diğer unsurlara göre ön planda olduğunu, mahkemenin hedef kitlenin farklı segmentlerde olduğundan marka sahiplerininn aynı hedef grubuna yönelmediklerinden bahisle ortalama tüketici olgusunu özelleştirmesinin doğru olmadığını,

sınıf bazında değil firmaların iştigal konularına göre değerlendirme yapılmasının yerinde olmadığını, hükümsüzlük isteminin de 43. sınıfa dayalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 2002/13779 numaralı ... markasının sadece şekilden ibaret olmadığı, marka kaydı incelendiğinde taç şekli ve üzerinde ... ibaresinden oluştuğu, bununla birlikte davacının 2002/13780 numaralı ...'S WORLD+şekil markasının da yazı ve şekilden oluştuğu, markanın zayıf marka olup olmadığının tescilli olduğu hizmet/emtia sınıfına göre değerlendirilmesi gerektiği, ... ibaresinin İngilizce bir kelime olup Türkçe'de Kraliçe anlamına geldiği,

davacının taç şekli ve ... yazısından oluşan markasının 43. sınıf yönünden zayıf marka olarak değerlendirilemeyeceği, tescil tarihi itibarı ile davacının markasının önceki tarihli olduğu, tarafların markalarının aynı sınıfta tescilli olduğunun sabit olduğu, her iki markanın esas unsurunun ... ibaresi olup davalının markasında tali unsur olarak yer alan CENTRAL PARK ibaresinin Amerika Birleşik Devletleri'ndeki bir park adı olduğu, SUİTES ibaresinin ise daire anlamına geldiği ve markaya ayırt edicilik katmadığı, davalı markası ile davacı markasının ortalama tüketici nezdinde iltibasa sebebiyet verecek derecede benzer olduğu,

davacı hükmün ilanını ve markanın bulunduğu evrak, tanıtım malzemeleri ve işyeri tabelalarının kaldırılması, markanın internet sayfası, görsel yazılım yayınlar ile web sayfasından çıkarılmasını da talep etmiş ise de; netice-i talebinde markaya tecavüz ve ref talebi bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinafının kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne davalı adına tescilli dava konusu 2016/61741 numaralı ...

CENTRAL PARK SUİTES ibareli markanın 43. sınıf yönünden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde markaya tecavüzün tespiti ve önlenmesinin de talep edildiğini, davanın tümüyle kabulüne karar verilmesi gerektiğini, davalı yararına vekalet ücretine hükmedilemeyeceğini, aksi kanaat halinde davanın kabulü gerektiğini, kısmen kabul kararının hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bu yönüyle bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; ... ibaresinin zayıf bir marka olduğunu, kimsenin tekeline bırakılamayacağını, müvekkilinin başvuru konusu markası yönünden yeterli ayırt ediciliği sağladığını, markanın tüm unsurlarıyla birlikte bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, bu haliyle davacı markaları ile iltibas yaratmasının mümkün olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, dava markasının hükümsüzlüğü, sicilden terkini, markanın bulunduğu evrak, tanıtım malzemeleri ve işyeri tabelalarının kaldırılması, markanın internet sayfası, görsel yayınlar ile web sayfasından çıkarılması, hükmün ilanı ve tedbir talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,