Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/2368 K.2024/4889

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin 2014/81715 sayılı ve “FÖN Fatura Ödeme Noktası” ibareli marka başvurusuna müvekkili şirketin 2006/00237 sayılı "Ödeme Noktası+şekil" ve 2006/00238 numaralı "Kolay Vezne Fatura Ödeme Noktası+şekil" ibareli ve sair markalarını gerekçe göstererek itiraz ettiklerini, davalı TÜRKPATENT YİDK kararıyla itirazın nihai olarak reddedildiğini, oysa taraf markalarının benzer olduğunu ve karıştırılma ihtimali bulunduğunu, markaların mal ve hizmetlerinin de aynı ve ilişkili olduğunu,

müvekkili bankanın “Ödeme Noktası” ve “Fatura Ödeme Noktası” markalarının bir başka marka içinde esas unsur olarak kullanımının markaların benzerliğini ve karıştırılma ihtimalini artırdığını, bu durumun aynı zamanda haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek 2015-M-5100 sayılı YİDK kararının iptaline ve 2014/81715 numaralı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline ait markadaki “FÖN” ibaresinin ayırt ediciliği sağladığını, söz konusu markaların belirleyici kısımlarının “Ödeme Noktası” ibarelerinin öncesine eklenen kelimeler olduğunu, orta seviyedeki tüketiciler nezdinde markaların aynı firmaya ait olduğu izleniminin oluşma ihtimalinin bulunmadığını, markaların bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, yaygın olarak kullanılan kelimelerin tescilinin hiç kimseye tekel hakkı vermeyeceğini, “Ödeme Noktası” ibaresini içeren bir çok tescilli marka bulunduğunu,

markalarda şekil olarak bulunan logoların da benzerlik açısından değerlendirilmesi gerektiğini, seri marka izlenimi oluşmayacağını, davacının internet sitesinde “Kolay Vezne” ve “Ödeme Noktası” ibarelerini kullandığını, markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığını, haksız rekabetin söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu marka kapsamında bulunan 35. sınıfta yer alan "istatistiklerin derlenmesi", hizmetleri haricindeki 35 ve 36. sınıftaki hizmetler ile davacının 2006/00237 ve 2006/00238 tescil numaralı markaları arasında emtia aynılığı/benzerliğinin gerçekleştiği, “istatistiklerin derlenmesi” hizmetinin belirli bir olaya ilişkin sayısal bilgilerin derlenmesi ile ilgili bir hizmet olup, davacı markaları kapsamında dava konusu markadaki bu hizmet ile aynı/benzer bir hizmetin bulunmadığı,

taraf markaları kapsamında ortak unsur olarak yer alan “Ödeme Noktası” ibaresinin “bir takım ödemelerin yapıldığı aracı kurumları” ifade ettiği, dolayısıyla fatura/borç ödemeleri ile ilgili olarak kullanılan “Ödeme Noktası” ibaresinin dava konusu marka kapsamında yer alan ve fatura/borç ödemeleri ile yakından ilgili olan 36. sınıftaki “finansal ve parasal hizmetler” açısından doğrudan ayırt ediciliği zayıf bir ibare olduğu,

dava konusu marka kapsamında bulunan diğer hizmetlerin bedelinin de hizmeti sunan kuruluşların yetkilendirmesi doğrultusunda bir aracı kurum tarafından tahsil edilmesi de söz konusu olabileceği için diğer hizmetler açısından da dolaylı olarak ayırt ediciliği zayıf bir ibare kabul edileceği, davacının 2006/00238 tescil numaralı markasındaki asli unsur ile dava konusu markadaki asli unsurun birbirinden farklı olduğu, “Ödeme Noktası” ibaresinin davacı markasında tali unsur durumunda olduğu, davacının 2006/00237 tescil numaralı markasındaki asli unsurunun ise dava konusu markadaki asli unsurun bir parçası durumunda olduğu,

taraf markalarında ortak olmayan unsurların davalı şirket markası için “FÖN Fatura” ibaresi, davacının 2006/00237 tescil numaralı markası için “şekil (üçgen şekli ve ünlem işareti)” unsuru oldukları, markalardaki asli unsur farklılığı ya da ortak olmayan unsurların farklılığının ilgili tüketici kesimini oluşturan bilinçli tüketici kitlesinin markalar arasında benzerlik veya ilişki bulunduğu yönünde bir kanıya ulaşmalarına neden olmayacak düzeyde bulunduğu, taraf markaları arasında emtia açısından aynılık/benzerlik söz konusu olmakla birlikte marka işaretleri arasında aynılık/benzerliğin söz konusu olmadığı,

bu durumda 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi hükmünde aranan çifte benzerlik koşulunun gerçekleşmediği, ayrıca, tüketici kitlesi olarak benimsenmiş olan dikkat seviyesi ortalamanın üzerinde olan tüketiciler için markaların birbiri ile bağlantılı olduğu algısının oluşmasının veya markaların başka bir nedenle karıştırılmasının söz konusu olmadığı, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında iltibas ihtimali oluşmadığı, davalının haksız rekabet fiilini işlemediği,

kötü niyet iddiasının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının markasındaki "FÖN" ibaresinin ayırt ediciliği sağlamadığını, taraf markalarının benzer olduğunu, markaların tescilli olduğu sürece tanımlayıcı olsa dahi bir başkası adına tescil edilemeyeceğini, mal/hizmet benzerliği şartının da gerçekleştiğini, başvurunun müvekkilinin seri markalarının arasına sızacağını, markaların karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, davalının iyi niyetli olmadığını, başvurunun tescilinin haksız rekabet teşkil edeceğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu markada kullanılan "Ödeme Noktası" ibaresinin hükme esas alınan, denetime ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporunda da tartışıldığı üzere marka kapsamındaki emtia yönünden ayırt ediciliğinin düşük olduğu, başvurudaki "FÖN FATURA" ibaresi ile davacı markalarındaki şekil unsuru ve diğer kelime unsurlarının markaların yeterince farklılaşmasını sağladığı,

başvuru ile karşılaşan tüketicilerin derhal ve hiç düşünmeden farklı bir marka olduğunu algılayabileceği, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında iltibas şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davaya konu YİDK kararının isabetli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,