Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/2482 K.2024/5014

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Türkiye'de tanınan PVC kapı ve pencere sistemleri markası olan "Bauplast" markasını 01.04.2002 tarihinde 28.05.2003 tarihinde ve 2002/06924 sayısıyla; 14.08.2003 tarihinde 2002/10700 sayısıyla; 22.06.2006 tarihinde "35. sınıf mal ve hizmetlerini kapsayacak şekilde 11.07.2007 tarihinde ve 2006/30166 sayısıyla tescil ettirdiklerini, davalı ... Plastik Teks. Gıda Tur. Mat ve San. Dış Tic. Ltd. Şti. adına kayıtlı 30.10.2009 gün ve 2009/57267 sayılı "Bauwin" markasının iltibas, tanınmışlık ve kötü niyet nedenleriyle hükümsüzlüğüne ve markanın sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı nedeniyle huzurdaki davanın usulden reddini, esasa ilişkin incelemeye girilmesi halinde davacı yanın usule ve hakkaniyete aykırı, haksız ve hukuki mesnetten yoksun davasının reddine, karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Bau ibaresi Almanca bir kelime olup, inşaat yapı anlamına geldiğini, yüksek mahkemenin içtihatları doğrultusunda markanın bütün olarak ele alınması gerektiğini, davacı markası küçük harflerle davalı markası büyük harflerle yazılı olup, bütün olarak ele alındığında her iki markanın benzerlik arzetmediği sonucuna varıldığını, zira plast/ win sözcükleri markalar arasındaki farklılığa yol açtığını, kaldı ki her iki yanın markasının da WIPO tescili mevcut olduğunu,

bu halde "Bau" ibaresinin ayırtedici gücü zayıf olup taraflarca bu ibareye eklemeler yapılarak bir bütün halinde marka olarak tescil edilmesi, marka hukuku ilkelerine uygun olduğunu, bilirkişi kurulunca yukarıda açıklanan nedenlerle 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin (556 sayılı KHK) 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca davalı markasının hükmüsüzlük koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece yasaya aykırı karar verildiğini, mahkemece alınan raporların birbiriyle çelişkili olduğunu ve mahkemece gerekçe gösterilmeden 22.11.2016 tarihli bilirkişi raporuna istinaden hüküm kurulduğunu, çelişki giderilmeden ve son rapor hükme esas alınamayacak nitelikte olmasına rağmen bu rapor esas alınmak sureti ile hüküm kurulmasının yerinde olmadığını, marka ve müvekkil şirketin markası halk tarafından karıştırılma ihtimali yüksek markalar olup, dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiğini,

556 sayılı KHK’nın 8. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine göre benzer markanın aynı veya benzer mal ve hizmetler için tescilli hükümsüzlük hallerinde olduğunu, şirketin sektör de pazar payının yüksek olduğunu, yurt iç pazar ve yurt dışında gördüğü rağbet üzerine korumaya alınması gerektiğini, bu nedenle şirketin “BAUPLAST” ibareli markasını, 807872 ve 870261 tescil numaraları ile 06.05.2003 ve 13.09.2005 tarihlerinde WIPO nezdinde tescil ettirmiş olup 38 ayrı ülkede koruma altına alındığını, markanın tanıtımı ve gelişimi için bir çok birçok reklam ve tanıtım çalışması yaptığını, şirketin markasının ...

Yapı ve İnş. San. Tic. A.Ş. ile sıkı sıkıya bağlı olduğunu, ilgili belge ve ekler tarafça yerel mahkemeye sunulmasına rağmen dikkate alınmadığını, yalnızca 22.11.2016 tarihli bilirkişi raporu gerekçe olarak gösterilerek karar verildiğini, mahkemenin kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf başvurusunun kabulüne mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, somut olayda, her iki markada “Bau” ibaresinin aynı olduğu davacı markasında “Bau” ibaresinin “plast” davalı markasında “wın” sözcüğü eklenmiş olarak tescil ettirilmiş olduğu her iki markanın da WIPO tescilinin mevcut olduğu, Bau ibaresinin Almanca bir kelime olup, inşaat yapı anlamına geldiği ve Yüksek Mahkemenin içtihatları doğrultusunda markanın bütün olarak ele alınması gerektiği, davacı markasının küçük harflerle davalı markasının büyük harflerle yazılı olduğu,

bütün olarak ele alındığında plast/win sözcükleri markalar arasındaki farklılığa yol açtığı, kaldı ki her iki yanın markasının da bu halde “Bau” ibaresinin ayırtedici gücünün zayıf olduğu taraflarca bu ibareye eklemeler yapılarak bir bütün halinde marka olarak tescil edilmesinin marka hukuku ilkelerine uygun olduğu, 22.11.2016 tarihli ve 13.03.2017 tarihli ek rapor ve 03.10.2017 tarihli üçlü bilirkişi heyet raporunda belirtildiği,

bu raporların hüküm kurmaya ve denetlemeye elverişli olduğu , 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca davalı markasının hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dosyadaki tespitlere ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, istinaf sebepleriyle sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda ilk derece mahkemesi kararında esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, markanın hükümsüzlüğünün tespiti ile markanın sicilden terkini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,