Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/288 K.2023/265

Taraflar arasındaki bankacılık işleminden kaynaklı alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 31.10.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Mahkemenin 31.10.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında; Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 444 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı düzenlenmiştir. 1086 sayılı Kanun'un 432 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz süresi 15 gündür. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 432 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Mahkeme tarafından verilen karar, davacı asıla 09.06.2022 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21 inci maddesine uygun şekilde Türkiye’de kayıtlı mernis adresine tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra davacı vekili tarafından 03.10.2022 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.