Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/3336 K.2023/4763

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne verilmiştir.

Kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce yapılan inceleme sonunda bozulmuş, mahkeme tarafından Dairemiz ilamına karşı direnilmiştir.

Direnme kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce bozma kararı yerinde bulunarak direnme kararı incelenmek üzere dosya Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.02.2023 tarih, 2021/11-916 E. ve 2023/108 K. sayılı ilâmı ile direnme kararının yerinde olduğuna karar verilerek davalı vekilinin temyiz itirazlarına ilişkin inceleme yapılmak üzere dosya Dairemize gönderilmiş olmakla Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirkete 25.10.2013 tarihli bir yıllık Gelir Koruma Sigortası poliçesi yaptırdığını, 03.03.2005 tarihinden 06.06.2014 tarihine kadar ...Bank A.Ş.'de çalışırken bu tarih itibariyle işine son verildiğini, halen derdest işe iade davasının bulunduğunu, davalı şirketin talep edilmesine karşın poliçe uyarınca müvekkiline ödemede bulunmadığını ileri sürerek fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla açılan belirsiz alacak davası neticesinde şimdilik 2.000,00 TL işsizlik teminatının mevduata uygulanacak en yüksek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 09.09.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 4.500,00 TL'ye çıkarmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, rizikonun gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespiti açısından derdest davanın bekletici mesele yapılması gerektiğini, müvekkil ile davacı arasında akdedilen sigorta poliçesi iş akdinin geçerli veya haklı nedenle işverence feshi hallerini kapsamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Mahkemece Verilen ilk Karar Mahkemece 24.01.2019 tarih, 2015/2236 E. ve 2019/46 Karar sayılı kararıyla; davacının 10 ay işsiz kaldığı, zararı daha fazla ise de, sigorta şirketinin poliçe teminat limiti ile bağlı olarak 4.500,00 TL ödeme yapması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 2.000,00 TL'nin 24.10.2014 dava tarihinden itibaren, 2.500,00 TL'nin 9.9.2016 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 13.01.2020 tarih, 2019/2214 E. ve 2020/296 K. sayılı ilamı ile Mahkemece, davanın belirsiz alacak davası niteliğinde olmadığı kabul edilerek hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesini doğru görülmediği gerekçesiyle gerekçesiyle bozulmuştur.

C. Mahkemece Verilen Direnme Kararı

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile belirsiz alacak davası açma şartlarının mevcut olduğu gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; uyuşmazlığın gelir koruma poliçesine dayanmakta olduğunu ,teminat tutarı açık bir biçimde belirlenmiş olduğundan davanın belirsiz alacak davası olarak açılabilmesi ve sonuçlandırılmasının usul hukukuna aykırılık teşkil ettiğini, müvekkili şirket ile davacı arasında 25.10.2013 tarihli gelir koruma sigortası akdedilmiş olup poliçe kapsamındaki tazminatlara ilişkin başvuru ve ödeme usullerinin davacı tarafından bilindiğini ve bu durumun dosya kapsamındaki bilirkişi raporlarıyla da sabit olmasına rağmen davanın kabulüne karar verildiğini ve itirazlarının değerlendirilmediğini,

kabul anlamına gelmemekle birlikte tazminat talebinin kabulü gerektiği varsayılsa dahi talep edilen faize ilişkin faiz başlangıç tarihinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C.Dairemizin İnceleme Kararı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede, Daire kararının yerinde olduğu belirtilerek temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

D.Hukuk Genel Kurulu Kararı Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.02.2023 tarih, 2021/11-916 E. ve 2023/108 K. sayılı ilâmı ile dava dilekçesinde gelir koruma sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminatın tahsili istemiyle açılan eldeki davada talep edilen tazminat tutarının davacı tarafından objektif anlamda belirlenebilir nitelikte olmadığını, bu sebeple davacının, anılan tazminat talebi yönünden eldeki davayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 107 nci maddesi kapsamında belirsiz alacak davası olarak açmakta hukuki yararının mevcut olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

E. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, Gelir Koruma Sigorta Sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 26 ncı maddesi.

3. Değerlendirme Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,