Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/3348 K.2024/5526

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin satım sözleşmesini konu alan faturadan kaynaklanan alacağının tahsili amacıyla Ankara 26. İcra Müdürlüğü'nün 2017/173 E. sayılı dosyası ile davalı aleyhine icra takibi yaptığını, davalının haksız itirazı ile takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve müvekkili lehine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı/alacaklının düzenlendiği faturadaki malların müvekkile teslim edildiğinin HMK 200. maddesinde belirtilen deliller ile ispat etmesi gerektiğini, bu teslime ilişkin yazılı bir belge sunulmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyaya sunulan hayvan pasaport belgesi kayıtlarında 30 adet sığır cinsi hayvanın sahibinin ... olarak gözüktüğü ve kayıtların imza içerdiği, her ne kadar davalı taraf belgelerdeki imzaların müvekkiline ait olmadığını iddia etmiş ise de belge asıllarının temin edilememesi ve yönetmelik uyarınca hayvan pasaportu aslını ibraz külfetinin satıcı olan davacıya ait olmaması nedeniyle imza incelemesine imkan bulunmadığı,

ancak Yönetmeliğin 23 üncü maddesi hükmü ve ilçe müdürlüğü yazı cevabı ile ekindeki hayvan hareketlerine dair kayıtlardan takip ve dava konusu 30 adet sığır cinsi hayvanın davacı tarafından davalıya satıldığının ve davacının, davalıdan hayvan satımından kaynaklı 242.400,00 TL alacaklı olduğunun anlaşıldığı, bu durumda ispat külfetinin de davalı tarafa geçtiği, ancak davalı tarafın da aksini ispat edemediği, ayrıca davacı tarafça davalı tarafın takip tarihinden önce temerrüde düşürülmemesi nedeniyle davacının takip tarihine kadar işlemiş faiz talep etme hakkı bulunmadığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Sığır Cinsi Hayvanların Tanımlanması, Tescili ve İzlenmesi Yönetmeliği’nin 23 üncü maddesi uyarınca hayvan pasaportlarındaki müvekkili adına bulunduğu iddia edilen imzaların müvekkiline ait olmadığını, söz konusu belge asıllarının temin edilemediğini, mahkemece eksik araştırma ve inceleme ile hüküm tesis edildiğini, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda hayvanların müvekkiline teslim edilmediğinin belirlendiğini, taraflar arasında dava konusu yapılan hayvanlar ile ilgili ticari ilişki bulunmadığı gibi dava konusu yapılan hayvanların müvekkiline teslim edilmediğini, mahkemece davanın reddi ile müvekkili lehine kötüniyet tazminatına karar verilmesi gerektiğini istedi.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Sığır Cinsi Hayvanların Tanımlanması, Tescili ve İzlenmesi Yönetmeliği’nin 23 üncü maddesi pasaport aslının alıcıda bulunması yönünde bir yükümlülük yüklememekte olup, alıcı tarafından pasaport belgeleri üzerindeki var ise atılı imzalar inkar edildiğinden mahkemece ispat yükünde hataya düşülerek davacı yanca teslim olgusunun dosya kapsamı ile usulüne uygun delillerle ispat edilemediği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmadığı,

her ne kadar davalı yanca kötüniyet tazminatı talebinde bulunulmuş ise de 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 67 nci maddeleri uyarınca davacı yanın kötüniyetli olduğu ispat edilemediğinden davalı yanın kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verildiği, davalı vekilinin istinaf isteminin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; faturada belirtilen 30 adet büyükbaş hayvanın Odunpazarı Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünde borçlu-davalıya 06.06.2016 tarihinde devredildiğini dosyaya sunmuş oldukları devir belgesi ile hayvan pasaportlarının borçlu-davalı tarafından imzalanarak mülkiyetine geçirdiğini, davalı-borçlunun söz konusu 30 adet büyükbaşı teslim almasına rağmen söz konusu fatura bedelini ödemediği gibi kötü niyetli olarak itiraz ettiğini,

mahkeme tarafından yapılacak inceleme neticesinde de faturaya konu malların 06.06.2016 tarihinde borçlu-davalı teslim edildiği bu durumun taraflarınca ispat edildiğinin sabit görüleceğini, bu sebeple yukarıda belirtilen karar usul ve kanuna aykırılık teşkil ettiğini, dilekçesinde belirtilen nedenlerle talepleri gibi karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmemesi sebebiyle temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık,satım sözleşmesini konu alan faturadan kaynaklanan alacağın tahsili talebi ile başlatılan takibe itiraz üzerine açılan itirazın iptali davasıdır.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2004 sayılı Kanunu'nun 67 nci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,