Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/3702 K.2023/4053

Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı dava dilekçesinde şimdilik 5.000,00 TL maddi 20.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep ettiği, gerek dava dilekçesindeki beyanlar ve gerekse dosyada yaptırılan bilirkişi incelemesinde davacının 4.223,49 TL maddi zararının bulunduğunun belirlendiği, manevi tazminat için yasal şartların oluşmadığı ve dosyada yeterli somut belgede bulunmadığından, bu durumda davacı için reddedilen tutar 1.938,22 TL maddi tazminat ve 20.000,00 TL manevi tazminat davalı için temyize konu edilen toplam miktar 2.907,25 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.