Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/3893 K.2023/6316

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin uzun yıllardır birçok ülkede ve Türkiye'de faaliyet gösterdiğini, kullandığı sarı-kırmızı renklerdeki istasyon görümünü çok sayıda ülke ve uluslararası kuruluş nezdinde tescil ettirdiğini, bu renklerle özdeşleşen müvekkilinin renklere kullanımla ayırt edicilik kazandırdığını, davalının, müvekkilinin SHELL ile özdeşleşen istasyonlarıyla ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu bilmesine rağmen istasyonu meydana getiren elemanları aynı renkleri de kullanarak 2011/43884 sayı ile "canholding+ şekil" ibaresiyle kötü niyetli tescil ettirdiğini, "canholding" ibaresinin ayırt ediciliği sağlamadığını,

zira işarette renklerin dikkat çektiğini, davalının, müvekkilinin tanınmış markalarının itibarından yararlanmayı amaçladığını, davalının markasının müvekkilinin tanınmış markalarının ayırt edici niteliğine zarar verdiğini, müvekkili markalarının tanınmışlığına bağlı olarak tüm sınıflarda korunduğunu, bu marka ile sunulan malların müvekkili ile ilişkilendirileceğini ileri sürerek davalı şirket adına 2011/43884 sayı ile tescilli “canholding+ şekil” ibareli markanın tescilli olduğu tüm mal ve hizmet sınıflarında hükümsüzlüğünü talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıya ait markalar ile müvekkilinin hükümsüzlüğü istenen markasının benzer olmadığını, sarı kırmızı renklerin müvekkilinin markasının tali unsurunu oluşturduğunu, markada ilk bakışta müşterinin hafızasında yer edecek unsurun Türkçe "canholding" ibaresinin olacağını, markaların ve kapsadığı malların benzer olmadığından "SHELL" markalarının tanınmışlığının iltibas riskinde dikkate alınamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı markaları ile aynı sınıfta ve aynı tür emtiayı kapsar şekilde davalı adına tescil edilen markanın davacının sarı ve kırmızı renkli şekil markaları ile özellikle görsel açıdan iltibas oluşturacak derecede benzer olduğu, ortalama tüketici kitlesi için iltibas oluşturacak nitelikte olduğu anlaşılmakla, davacının eski tarihli markaları gözetilerek, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 15.02.2023 tarihli ve 2021/9022 E., 2023/889 K. sayılı kararıyla usul ve kanuna uygun mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalı vekili; taraf markalarının benzer olmadığını, müvekkili markasının yüksek ayırt edicilik sağladığını, mahkeme kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı şirket adına tescilli markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

2. 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname 8 inci maddesi ve 42 inci maddesi.

3. Değerlendirme Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı 187,55 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,