Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/4032 K.2023/6204

Taraflar arasındaki istirdat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında akdedilen 27.09.2002 tarihli protokol kapsamında davacı şirkete 23.10.2027 tarihine kadar intifa hakkı verildiğini, Rekabet Kurumunun düzenlenmeleri çerçevesinde intifa hakkının 18.09.2010 tarihinde sona erdiğini, davalının sözleşmenin geçersiz kılındığı 18.09.2010 ile 23.10.2027 tarihleri arası dönem için sebepsiz zenginleştiğini, denkleştirici adalet ilkesi uyarınca kalıcı teknik yatırım olarak ödenen bedelin alım gücünün, ilk ödeme tarihindeki alım gücüne ulaştırılarak iadesine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek 492.753,00 TL'nin 12.03.2009 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının sebepsiz zenginleşmenin doğduğunu iddia ettiği 18.09.2010 tarihinden itibaren 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun (818 sayılı Kanun) 66 ncı maddesine göre davanın bir yıllık zamanaşımı süresi içinde açılmadığını, davacının aynı konuda açtığı davanın erken açıldığı gerekçesiyle reddedildiğini, davacının bu davadan sonra dava açma süresinin zamanaşımına uğradığını, davacının protokole göre taleplerini açıklaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki intifa hakkı sözleşmesinin Rekabet Kurulu kararı ile sona ermesi nedeniyle davalı tarafın herhangi bir kusurunun bulunmadığı, kaldı ki sekiz sene süre ile sözleşme gereğince bu taşınır eşyaların, tarafların anlaşmalarına uygun olarak davacının da kazanç sağlayacağı şekilde sözleşmeye uygun olarak kullanıldığı,

bu nedenle bunların güncellenmiş değerlerinin talep edilemeyeceği, sözleşme gereği kullanıldığı ve davalı tarafça mevcut hâliyle iade edilebileceği de bildirilmiş olmakla, ancak rayiç ikinci el değerinin istenebileceği, makine ve techizatların dava tarihi itibariyle toplam ikinci el değerinin 15.100,00 TL olduğu ve davacının bu tutarı talep etmekte haklı olduğu, sabit yatırımlar yönünden, taraflar arasında düzenlenen intifa hakkı sözleşmesinin 18.09.2010 tarihinde sonlandığı,

davacı tarafından taşınmaza yapılan sabit yatırımlara ilişkin aldırılan ve benimsenen bilirkişi kurulu raporu uyarınca, kalıcı/sabit yatırımların zamanla deforme olduğu ve yenilendiği, taşınmaza değer katmadığı, ayrıca davalı yararına fayda sağlamadığı, dolayısıyla davacı tarafından taşınmaza yapılan sabit yatırımlara yönelik davalıdan talep edilebilecek bir bedel bulunmadığı, davacının sabit yatırım bedeline yönelik talebinin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 15.100,00 TL'nin dava tarihi olan 17.05.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,

fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 23.01.2023 tarih, 2021/4195 E. ve 2023/451 K. sayılı kararıyla, Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; dava konusu kalıcı teknik yatırımların davalı tarafından kullanıldığını ve taşınmaza değer kattığı ilk bozma öncesi alınan raporlarla tespit edilmiş olup bozma sonrasında alınan ve yerel Mahkeme tarafından da karara dayanak yapılan 27.11.2018 tarihli bilirkişi raporunun ise hem Yargıtay bozma kararına hem de yerel Mahkeme ara kararına aykırı şekilde düzenlendiğini, Yargıtay bozma ilamı uyarınca, dava konusu yatırımların davaya konu istasyonda bulunmasının, davalı tarafından hâlen kullanılarak ticarete devam ediliyor olmasının,

davalının sebepsiz zenginleştiği hususunun ispatı için yeterli olduğu hâlde bilirkişiler tarafından taşınmazın konumu ve çevresel özellikleri itibari ile rayiç değerinin zaten sürekli arttığı ve yapılan yatırımların rayiç değerine etkisinin olmadığı şeklinde yorumun nazara alınmaması gerektiğini, davalının yerel Mahkeme dosyasına sunduğu 20.03.2013 tarihli dilekçesi ile dava konusu kalıcı teknik yatırımların toplam bedelinin 170.441,56 TL olduğuna dair beyanının, dava konusu kalıcı teknik yatırımların müvekkili şirkete iade edilmediği,

kalıcı teknik yatırımların davalı tarafından hâlen kullanıldığı ve kalıcı teknik yatırımların toplam bedellerinin en az 170.441,56 TL olduğunun, davalının da kabulünde olduğu şeklinde nazara alınarak dava konusu kalıcı teknik yatırımların toplam bedelinin 170.441,56 TL olduğunu kabul etmemek kaydıyla davalının kabulü dahilinde, dava konusu kalıcı teknik yatırımların toplam bedelinin 170.441,56 TL’den düşük olmaması gerektiğini, duran varlıkların kalıcı teknik yatırımların güncellenmiş değerlerinin esas alınması gerekirken ikinci el kullanılmış değerlerinin hesaplanmasının hatalı olduğunu,

kararı usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, taraflar arasındaki bayilik ve intifa sözleşmesinin Rekabet Kurulu kararı nedeniyle sona ermesinden dolayı bakiye süreye isabet eden sabit yatırım bedelinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı 187,55 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,