Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/4687 K.2024/7131

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, 2018/30946 sayılı "..." ibareli markanın ilanına davalı tarafından yapılan itirazın Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı tarafından kabul edilerek 43. sınıftaki bazı hizmetlerin çıkartıldığını, oysa markaların logolarının görsel olarak benzer olmadığını, gerek renkler gerekse şekilsel özellikler bakımından markalar karşılaştırıldığında ortalama tüketicinin markaları birbirine benzetmeyeceğini, müvekkilinin markasının "... " olmadığını, "..." ve "..." kelimelerinden oluştuğunu, markanın özgün ve ayırt ediciliğe sahip bulunduğunu,

markada yer alan "..." ibaresinin Türkiye’deki birçok işletmede kullanıldığını, günlük dile yer etmiş ve neredeyse genel isme dönüşmüş çay ocaklarında da kullanılan sıfat niteliğinde olduğunu, ileri sürerek YİDK’nın 2019-M-2360 sayılı kararının aleyhe hükümlerinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin "... ..." ibaresinin oldukça tanınan bir işletme olduğunu, 2014 yılında Avrupa’daki en iyi 25 butik otel arasında bulunduğunu, müvekkilinin "..." ibaresinin aynen davaya konu olan markada yer aldığını, "..." ibaresinin halk tarafından bilinen bir kelime olmadığını, ayırt edici gücünün yüksek olduğunu, markaların karıştırılmasının kaçınılmaz olacağını, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. 2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının "..." ibareli marka başvurusu ile davalının "şekil+... ..." ibareli tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrasındaki iltibas koşulları oluştuğundan YİDK kararının yerinde ve doğru olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.06.2016 gün ve E.2014/11-696, K.2016/778 sayılı kararı uyarınca iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesinin mümkün olduğu,

davacının "..." ibareli marka başvurusu ile davalının "şekil+... ..." ibareli tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede SMK'nın 6/1. maddesi anlamında bir benzerlik bulunduğu, "..." kelimesinin herkesin kullanımına açık bir kelime olduğu yönünde bir tespit olmaması nedeniyle bu ibarenin markalar arasındaki benzerleği ortadan kaldıracak güçte olmadığı yönündeki davacı iddiasının yerinde bulunmadığı,

diğer yandan usul ekonomisine aykırı davranıldığı ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiği iddialarının da yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş,

karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası

3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.