Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/4710 K.2024/6612

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili tarafından “VENOX” markasının tescili için 2018/12912 sayısı ile yapılan başvurunun Kurum tarafından verilen nihai karar sonucunda reddedildiğini, müvekkili markalarına itiraz eden Kar Metal firmasının şerit testere makineleri üretimi ile iştigal etmekle tescil edilen markası olan “verox” markasının kullanılıp kullanılmadığını bilmediklerini, anılan şirketin markasının kullanımının da “veroxfloor” şeklinde olduğunu, müvekkil ile itiraz eden şirketin ayrı alanlarda faaliyet gösterdiklerini, bu nedenle karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını,

müvekkilinin yetkilisi olduğu şirketin unvanının da “venox teknoloji a.ş.” şeklinde olduğunu ve tüm faaliyetlerinde “venox” markasını aktif olarak kullandıklarını, itiraz edenlerden Versan şirketinin ise yine “velox” şeklinde markası olduğunu, anılan şirketin de bu markaya sahip olmasının müvekkiline ait marka başvurusunun tescilini engellemeyeceğini, taraf markaları arasında hiçbir benzerlik bulunmadığını ileri sürerek, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) 2018-M-10632 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu “VENOX” ibareli marka ile redde gerekçe “velox” ve “verox” markaları arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili, müvekkili şirketin “verox” markasını uzun süredir kullandığını ve markasını tanınır hale getirdiğini, başvuru konusu marka ile müvekkili markası arasında yalnızca bir harf değişikliğinin mevcut olduğunu, davacının markasının tescili halinde müvekkili markasının sıradanlaşabileceğini, davacının müvekkili markasının tanınmışlığından faydalanabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

3.Davalı Kar Metal Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin uzun yıllardır bilinen ve tanınan bir firma olarak “velox” markası ile faaliyet gösterdiğini, markalar arasında sadece bir harf değişikliği bulunduğunu, davacının markasının tescili halinde müvekkili markasının sıradanlaşabileceğini veya müvekkili markasının tanınmışlığından faydalanılabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacı tarafından başvurusu yapılan "VENOX" ibareli marka ile davalıların "verox" ve "VELOX" ibareli markaları arasında biçim, renk, grafik unsurlar, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, davacının markasını gördüğünde bunun davalıların mesnet markalarından farklı bir marka olduğunu algılayamayabileceği, tescilli markaların bir uzantısı, yeni bir versiyonu, yeni bir serisi olarak algılanmasının ihtimal dahilinde olduğu,

başvuru konusu marka kapsamında kısmen reddine karar verilen mal ve hizmet sınıflarının tamamının ret gerekçesi davalılar markaları kapsamında yer alan mal ve hizmet sınıfları kapsamındaki emtialar ile aynı, aynı tür ya da benzer nitelikte olduğu,

yalnızca başvuruda yer alan 35.sınıftaki “alıcı ve satıcılar için online pazaryeri (internet sitesi) sağlama hizmetleri.” alt grubu bakımından emtia listesinin farklılaştığı, buna göre YİDK'in 2018-M-10632 sayılı kararının 35/01. sınıfta yer alan "alıcı ve satıcılar için online pazar yeri (internet sitesi) sağlama hizmetleri" yönünden yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, YİDK'in 2018-M-10632 sayılı kararının 35/01. sınıfta yer alan "alıcı ve satıcılar için online pazar yeri (internet sitesi) sağlama hizmetleri" yönünden iptaline, fazlaya dair istemlerin reddine karar karar verilmiş,

hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu markanın kapsamında yer alan 35. sınıftaki "alıcı ve satıcılar için online pazar yeri (internet sitesi) sağlama hizmetleri" hizmetinin de davalıların markaları kapsamında yer alan 35. sınıftaki "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için malların bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)." hizmeti ile benzer/ilişkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Zira, redde mesnet markaların kapsamlarındaki mağazacılık ve perakendecilik hizmetleri, mal satımına ilişkin olup, bu hizmetlerin elektronik ortamlar yoluyla da sunulması mümkün bulunduğundan ve başvuru kapsamındaki "alıcı ve satıcılar için online pazar yeri (internet sitesi) sağlama hizmetleri" de, elektronik ortamda alıcı ve satıcıların bir araya gelmelerini sağlayacak internet sitelerinin sağlanmasına yönelik olduğundan, her iki hizmetin birbirleriyle ilişkilendirilebilecek, birbirlerini bütünleyici/tamamlayıcı hizmetler olduklarının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla Dairemizce, anılan hizmetler yönünden de emtia benzerliğine ilişkin koşulun gerçekleştiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminin reddine, davalı taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Asıl ve birleşen dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.