Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/4773 K.2024/2161

Dava, yargılamanın iadesi talebine ilişkin olup, İlk Derece Mahkemesince 13.07.2023 tarihinde temyiz yolu açık olmak üzere talebin reddine karar verilmiştir.

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanun'un 25 inci ve geçici 2 nci maddeleri uyarınca kurulan ve yargı çevreleri belirlenen Bölge Adliye Mahkemeleri 20.07.2016 tarihinde göreve başlamıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 inci ve 362 nci maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir. Aynı Kanun'un 374 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın iadesi talebi, hukuki niteliği itibariyle ayrı ve bağımsız bir davadır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme tarafından verilen 23.05.1956 gün ve 8/9 sayılı kararda da yargılamanın yenilenmesi talebinin müstakil bir dava olduğu, bu sebeple harca tabi olduğu ve mutlaka usulüne uygun duruşma daveti yapılmak suretiyle karara bağlanması gerektiği, evrak üzerinden değerlendirme yapılamayacağı hususu vurgulanmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen yargılamanın iadesi talebinin reddine ilişkin nihai nitelikteki kararın, Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtikten sonra verildiği açıktır.

Bu durumda, Mahkemece temyiz incelemesi için gönderilen dava dosyasında verilen nihai karar, ayrı ve bağımsız yeni bir davanın kararı niteliğinde olup, Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği tarihten sonra verilmiştir. Karar bu aşamada temyiz kanun yoluna tabi değildir.

O halde; Mahkemece yargılamanın iadesi talebi yönünden verilen nihai karar, verildiği tarihte 6100 sayılı Kanun'un 341 inci ve devamı maddeleri uyarınca istinaf incelemesine tabi olup, yasa gereğinin takdir ve ifası bakımından dava dosyasının Yerel Mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.