Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/497 K.2023/421

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre kabul edilen ve temyize konu edilen toplam miktar 97.460,83 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Davalı vekilinin temyiz isteminin açıklanan nedenle reddi gerekmiştir.

Davacı vekilinin temyizine gelince; 6100 sayılı HMK 366 maddesi dalaletiyle 348 maddesi gereğince temyiz dilekçesi kendisine tebliğ edilen tarafın başvurma hakkı bulunmasa veya başvuru süresini geçirmiş olsa bile vereceği cevap dilekçesi ile iki hafta içinde katılma yolu ile temyiz isteminde bulunması mümkündür. Ancak asıl tarafın temyiz ettiği kararın temyizi kabil değilse, katılma yolu ile temyiz de mümkün değildir.

Davalı vekilinin temyiz isteminin HMK 362/1-a maddesi gereğince reddedilmesi nedeniyle davacı vekilinin katılma yolu ile temyizinin de reddi gerekmiştir.