Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/5589 K.2024/6942

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Hollanda'da mukim bir Türk vatandaşı olduğunu, "..." markası altındaki spor salonu işletmeciliği ile iştigal ettiğini, davalının, müvekkiline ait olan Boks Torbası Tavan Askı Sistemi" ile ilgili buluşu, kendi adına tescil ettirmek üzere 2018/08253 sayılı faydalı model ve bu başvuruya istinaden yapılmış PCT/TR/2019/000041 sayılı uluslararası patent başvurusunda bulunduğunu, taraflar arasındaki tanışma süreci sonrasında müvekkilinin davalıya,

kendi geliştirmiş olduğu işbu dava konusu "Boks Torbası Tavan Askı Sistemi" ile ilgili yapmış olduğu çalışmaların detaylarını anlattığını ve buluşuna ilişkin pek çok bilgiyi davalıya verdiğini, elindeki evrak ve fotoğrafları da davalıya gönderdiğini, ancak davalının bahsi geçen buluşu kendi adına tescil ettirmek istediğini sonradan öğrendiğini, dava konusu faydalı model ve patent başvurusuna konu buluşun müvekkiline ait olduğunun taraflar arasındaki geçen whatsapp yazışmalarında açıkça anlaşıldığını, müvekkilinin dava konusu başvuru işlemlerini kendi adına gerçekleştirmesi için davalıya para gönderdiğini,

bu kapsamda davalıya verdiği vekaletnamenin kötüye kullanıldığını ileri sürerek, dava konusu 2018/08253 sayılı faydalı model ve ayrıca bu başvuruya istinaden yapılmış PCT/TR/2019/000041 sayılı uluslararası başvurunun üzerindeki hak sahipliğinin müvekkiline ait olduğunun tespitini, dava devam ederken dava konusu edilen faydalı model ve patent başvurularının tescil edilmeleri halinde, sürecin 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 100 üncü maddesinin dokuzuncu fıkrası yollamasıyla aynı Kanun'un 111 inci maddesi hükmüne göre devam ettirilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafça taraflar arasında yapıldığı iddia olunan whastapp yazışmalarını kesinlikle kabul etmediklerini, bu yazışmaların müvekkiline ait olmadığını, davacının iddia ettiği ve müvekkiline verdiği söylenen vekaletname ile Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) nezdinde hiçbir işlem yapılmadığını, dava konusu 2018/08253 sayılı faydalı model ve bu başvuruya istinaden yapılmış PCT/TR/2019/000041 numaralı uluslararası başvurunun gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacı tarafından ibraz edilen whatsapp yazışmalarının senet mahiyetinin bulunmadığı, bu yazışmaların davalı tarafından ikrar edilmediği, tam aksine inkâr edildiği, bu hale göre söz konusu yazışmaların 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 199 uncu maddesi hükmü bağlamında takdiri delil niteliğinde belge mahiyetinin bulunduğu, ancak bu yazışmaların 6769 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen karinenin aksini ispat edecek nitelikte bulunmadığı, zira davacının ibraz ettiği "whatsapp" yazışmalarının hakikaten davacı ile davalı arasında geçip geçmediği,

bu yazışmaların sonradan oluşturulup oluşturulmadığı, tahrif edilip edilmediğinin teknik olarak denetlenmesi imkânı bulunmadığı, bu hale göre söz konusu yazışmaların davaya konu faydalı model ve patent başvurusuna konu buluş üzerinde davacının tek başına hak sahipliğinin bulunduğu, davalının bu buluşlar üzerinde herhangi bir hak sahipliğinin olmadığı, davalının vekil olarak başvuru işlemlerini gerçekleştirmesi için kendisine 3.000,00 euro ücret ödendiği iddialarını ispatlamaktan uzak bulunduğu,

diğer taraftan davacı tarafından davalıya Aksaray 2.Noterliği'nin 25.05.2018 tarihli vekaletnamesi ve Deventer Başkonsolosluğu'nun 20.05.2019 tarihli özel vekaletnamesi ile patent vb. sınai mülkiyet haklarının başvurusu ve tescili için vekaletname verilmişse de, bu vekaletnamelerin de dava konusu buluş bakımından davalının hak sahibi olmadığı iddiasını ispatlayamayacağı, söz konusu vekaletnamelerde dava konusu buluşun tanımlanmadığı, davalının davacıya noter kanalıyla gönderdiği ihtarında "2018/08253 sayılı faydalı model ikimizin müşterek fikir birliği ve birlikte işbirliğimiz sayesinde meydana gelmiştir." şeklinde beyanda bulunduğu,

söz konusu ihtar ile davalının, dava konusu 2018/08253 sayılı faydalı model başvurusu üzerinde davacının müşterek hak sahibi olduğunu ikrar ettiği, 6769 sayılı Kanun'un 112 inci maddesinin birinci fıkrası hükmüne göre davaya konu buluş üzerinde aksi yönde bir anlaşma bulunduğu tespit edilmediğinden,

tarafların söz konusu buluş üzerinde paylı mülkiyet hükümlerine göre eşit ve müşterek olarak hak sahibi olduklarının kabul edilmesi gerektiği, patent başvurusu bakımından zaten tarafların birlikte başvuru sahibi olarak gösterildikleri, faydalı model başvurusu bakımından ise tek başına davalının başvuru sahibi olarak TÜRKPATENT nezdinde kayıtlı olduğu geekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 2018/08253 sayılı faydalı model başvurusu üzerinde davacının davalı ile birlikte eşit ve müşterek olarak hak sahibi olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, 6769 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca faydalı model ve patent başvurusu üzerinde gerçek hak sahipliğinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile aynı Kanun'un 199 uncu maddesi

2. 6769 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin dördüncü fıkrası ve 110 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile 112 inci maddesinin birinci fıkrası

3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.