Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/5808 K.2024/383

Taraflar arasındaki şirketin feshi yada ortaklıktan çıkma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.11.2028 tarih, 2017/1520 E. ve 2018/7023 K. sayılı kararıyla kısa karar ve gerekçeli kararın çelişkili olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı taraf vekilleri tarafından temyiz yoluna başvurulmuş olup, Dairemizin 06.02.2023 tarih, 2021/9077 E. ve 2023/635 K. sayılı kararıyla mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Dairemizin onama kararına karşı taraf vekilleri tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'ndan farklı olarak kanun yolları arasında karar düzeltme müessesesine yer verilmemiştir.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, işbu Yargıtay kararına karşı taraf vekillerinin karar düzeltme hakkı bulunmadığından taraf vekillerinin karar düzeltme dilekçesinin reddi gerekir.