Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/5866 K.2023/6444

Taraflar arasındaki tecevüzün ref'i,önlenmesi ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen ara karar ile davacı vekilinin hükmün ilanı isteminin hak düşürücü süre geçtiğinden dolayı reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen ara kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin esas hakkındaki kararının kesinleşmesinden ve işten el çekmesinden sonra verdiği Yargıtay onama ilamının tebliği isteminin reddine dair ara kararının istinaf kanunu yoluna tabi olmadığı gerekçesiyle istinaf dilekçesinin reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 27.09.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı kanunun 346 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 341 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 27.09.2023 tarihli ek kararına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin, ilk derece mahkemelerininin 6100 sayılı Kanun’un 341 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca verilen kararlarına ilişkin olarak istinaf yoluna başvurabilmesinin mümkün olduğu, mahkemece verilen ara kararın bu kapsamda olmadığı anlaşılmıştır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.