Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/6356 K.2025/536

Bölge Adliye Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacılar ve mirası reddedenler tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 28.01.2025 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacılar vekili Avukat ... ile davalı ... vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'in, müvekkilinin bir alacağına karşılık elinde bulunan bonoyu alacağın tahsili konusunda yardımcı olabileceğini, tanıdığı ve güvendiği bir avukat bulunduğunu beyan ederek müvekkilinden istediğini, müvekkilinin davalının beyanına inanarak senedi davalıya teslim ettiğini, keşideci ... tarafından imzalı olan tarih ve miktar kısımları boş olarak bırakılmış, alacaklı kısmında müvekkilinin adının yazmış olduğu eksik nitelikteki kambiyo senedini davalının ... isimli bir şahsa da ciro ettirdikten sonra miktar bölümünü 1.500.000,00 TL olarak doldurmak suretiyle müvekkili aleyhine takibe koyduğunu,

davalının müvekkilinin mal varlığına el koyabilmek için müvekkilinin alacaklısı olduğu kambiyo senedini hileli bir yolla onu kandırmak suretiyle ele geçirdiğini, konuyla ilgili Sinop Cumhuriyet Savcılığına da suç duyurusunda bulunduklarını ileri sürerek, müvekkilinin Sinop İcra Müdürlüğü'nün 2015/3589 E. sayılı dosyasından borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının borcu nedeniyle bononun kendisine verildiğini, davacı iddialarının asılsız olduğunu, davacının iddialarını yazılı delille ispat etmesi gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının iddialarını yazılı delille ispat etmesi gerektiği, ancak iddiasını doğrulayan yazılı bir delil bulunmadığı, tanık beyanlarının davacının iddialarını doğrulamaya yeterli olmadığı, ceza mahkemesi kararıyla da davalının beraatine karar verildiği ve kararın kesinleştiği, davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılmışsa da davacının yemin deliline başvurmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar ve mirası reddeden mirasçılar tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine, mirası reddedenlerin kararda davacı olarak gösterilmediği, "mirası reddedenler" olarak gösterildiği, haklarında da bir hüküm kurulmadığı gerekçesiyle mirası reddeden mirasçıların istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiş ve hüküm, davacılar ve mirası reddeden mirasçılar tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, menfi tespit talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Mahkeme kararında mirası reddedenlerin davacı olarak gösterilmemiş olmasına ve bu kişiler hakkında herhangi bir hüküm kurulmamış olmasına göre mirası reddeden mirasçıların temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.