Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/732 K.2023/618

Taraflar arasındaki markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, davalının markasını aşan kullanımlarının tespiti, durdurulması ve men edilmesi davasından dolayı yapılan yargılamada İlk Derece Mahkemesince verilen ara karar ile davacının ihtiyati tedbir isteminin reddine karar verilmiştir.

Ara kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle ihtiyati tedbir isteminin teminat karşılığında kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 10.01.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, verilen kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 394 üncü maddesinin beşinci fıkrasına göre kesin olduğu, aynı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereğince temyiz edilemeyeceği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; geçici hukuki korumalar kapsamında kalan ihtiyati tedbir ile ilgili Bölge Adliye Mahkemesinin 10.01.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin geçici hukuki korumalara ilişkin kararları, 6100 sayılı Kanun’un 394 üncü maddesinin beşinci fıkrasına göre kesin olup aynı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereğince temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.