Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/736 K.2023/994

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... markasının müvekkili adına ilk kez 2000 yılında davalı Türk Patent ve Marka Kurumu (TPMK) nezdinde 21777 numarası ile tescil edildiğini, ayrıca Özel/02446 tescil numaralı “... TÜRKİYE'NİN DÜĞÜN PAKETÇİSİ” ibareli markanın müvekkili adına tanınmış marka olarak tescil edildiğini, müvekkilinin “...” ibareli diğer pek çok markanın da sahibi olduğunu, davalı tarafından 2012/102680 numarasıyla "...

RESTAURANT" ibareli markanın tescili için davalı TPMK'ya yapılan başvuruya müvekkili markaları mesnet gösterilerek mülga 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (mülga 556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkraları ile 35 inci maddesine dayanılarak yapılan itirazın nihai olarak davalı kurumun Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddedildiğini, markaların aynı olduğunu, dava konusu markanın kullanılması halinde müvekkili markalarının tanınmışlığından haksız avantaj sağlama durumu ile haksız rekabetin doğacağını,

müvekkili markasının öncelik hakkına sahip olduğunu, başvurunun kötü niyetle yapıldığını belirterek TPMK YİDK'in 2014-M-15789 sayılı kararının iptaline ve 2012/102680 nolu markanın tescil edilmesi halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; davalının ... RESTAURANT marka başvurusunun 43. sınıftaki yeme içme hizmetlerine ilişkin olduğunu, davacı markalarının tescilli olduğu hizmetlerin 43. sınıfla ilgisinin olmadığını, davalı markasının görsel olarak davacı markalarından farklı olduğunu, mülga 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen şartların bulunmadığını, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca yeme içme hizmetlerinde davacı markalarının kullanıldığına ilişkin yeterli delilin bulunmadığını, kötü niyet iddiasının dayanaksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Diğer davalı ... cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, dava konusu 2012/102680 numaralı ... RESTAURANT ibareli marka başvurusunun 43. sınıfta yer alan “Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri (gündüz bakımı (kreş) hizmetleri dahil).

Hayvan bakım evleri hizmetleri.”nin tesciline yönelik olduğu, davacıya ait ... ibareli markaların hiçbirinin, davalının başvuru yaptığı 43. sınıftaki restoran hizmetlerinde veya bu hizmetlerle dolaylı bile olsa alakalı olacak herhangi bir mal veya hizmette tescilli olmadığı, markalar arasında dolaylı bile olsa aynı veya aynı tip mal ve hizmetlerin olmadığı,

davacının ... markalarının tescilli olduğu mobilyalar/mobilya tamiratı/perakendecilik mal ve hizmetleriyle, restorancılık arasında malların doğası, tamamlayıcı olup olmadıkları, kullanım yöntemleri, rekabet halinde olup olmadıkları, markaların hitap ettikleri sektör de dikkate alındığında herhangi bir bağ bulunmadığı, markaların tescilli olduğu emtialar açısından benzerlik olmadığı, davacı ve davalı markaları arasında davacının kimi markaları açısından “...” diğer markaları açısından ise “MODA” ibarelerinin müştereklik gösteriyor olması itibarıyla belli oranda benzerlik bulunduğu, ...

EVLİLİK PAKETİ, ... DÜĞÜN PAKETİ, ...

ÜÇÜ BİR ARADA markaları açısından hem ibarelerinin yarattığı kavramsal farklılık hem de anılan markalar açısından “...” ibaresinin görsel olarak oldukça geri planda tali unsur olarak tertip edilmiş olması itibarıyla benzerlik seviyesinin “...” markasını esaslı unsur olarak içeren davacı markalarına göre daha düşük olduğu, davacının “...” esaslı unsurunu içeren markalarının (2000/21777 )birisi dışında diğerlerinde “MODA” ibaresinin görsel olarak çok daha ön plana çıkacak şekilde, “LİFE” ibaresinin ise geri planda tali unsur olarak kalacak biçimde tertip edildiği,

taraf markaları görsel ve duyusal olarak benzer olsa bile markaların farklı mal ve hizmetlerde kullanılacak olması nedeniyle mülga 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca bir arada olması gereken iki şarttan biri olan emtia benzerliğinin somut olayda oluşmadığı, davacıya ait ... markasının itiraza konu markanın kapsamındaki restoran hizmetlerinde kullanıldığına dair herhangi bir belge sunulmadığından mülga 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası koşullarının somut olayda oluşmadığı,

TPMK'nın tanınmışlık kaydı tek başına markanın tanınmış olduğunu göstermediği gibi dinamik bir kavram olan tanınmışlığın hükümsüzlük davası açıldığı anda da gösterilmesi gerektiği oysa markanın hükümsüzlük davası açıldığı anda tanınmış olduğuna ilişkin bilgi ve belgelerin dosya kapsamında bulunmadığı, ...

RESTAURANT markasının kullanımının davacının ... markalarından haksız avantaj elde edeceği iddia edilmiş ise de ... markalarının ne gibi imajları olduğu ve bu imajların restoran hizmetleri emtiasında kullanılacak ...

Restaurant markasına transferinin nasıl bir şekilde gösterileceği hususunun davacı tarafından tam olarak açıklanamadığı, dava konusu “...” ibaresinin modaya uygun, trendlere uygun mesajı verdiği, “...RESTAURANT” markasında bu anlamına uygun bir şekilde “modaya/trendlere uygun restoran” mesajı verecek biçimde kullanıldığı, bu nedenle anılan marka açısından özellikle markaların çok farklı alanlarda kullanılacağı dikkate alındığında imaj transferinin gerçekleşmesinin çok daha güç olacağı, haksız avantaj elde edileceği iddiasının ispatlanamadığı,

bir an için davacının ... markası tanınmış kabul edilse bile 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasında sayılan üç durumun somut olayda vücut bulma ihtimali davacı tarafından kanıtlanamadığı gibi ayrıca hitap ettiği tüketici kesiminin farklı davranış özellikleri gösteren kesim olduğu,

her iki markanın kullanılacağı ürün ve hizmetlerin birbirinden çok farklı sektörlere dahil oldukları nazara alındığında davalı markasını taşıyan 43. sınıf hizmetin tercihinde davacı markasının tanınmışlığının etkili olacağından ve bu durumunn da davacı markasının olumlu imajından hukuka aykırı şekilde haksız bir yarar sağlanacağından söz edilemeyeceği, somut olayda mülga 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasına uygun bir yararlanma ihtimalinin söz konusu olmadığı,

sadece benzer marka başvurusunda bulunulmuş olmasının kötü niyet göstergesi olarak kabul edilemeyeceği, sonuç olarak somut olayda 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi koşullarının oluşmadığı, dördüncü fıkrası koşullarının somut olayda bulunmadığı, üçüncü fıkrası kapsamında tescili talep edilen 43. sınıftaki hizmetlerle ilgili davalının önceye dayalı kullanım iddiasına zemin oluşturacak kanıt olmadığından önceye dayalı kullanım iddiasının ispatlanmadığı, kötüniyetin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Yerel mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkili şirkete ait "..." markası ülke genelinde tanınmış bir marka olmasına rağmen bu hususun bilirkişi raporunda sağlıklı değerlendirilmediğini, doktrin ve ilgili mevzuat, içtihatlar ve ... markasına ilişkin reklam tanıtım hizmetleri birlikte ele alındığında müvekkili markasının tanınmış olarak kabulünün gerektiğini, müvekkilinin bu davadan sonra 06.10.2017 tarihinde ... markasının 43. sınıftaki hizmetler için tescil başvurusunda bulunduğunu ve 10 yıl süre ile 20.04.2018 tarihinden itibaren davacı şirket adına tescil edildiğini, davalı tarafından kullanılmak istenen marka ile tüketicinin ...

Mobilyanın gıda sektörüne girmiş intibası uyandırılacağından davalının davacının tanınmış markasının itibarından haksız ve kötüniyetle istifade etmiş olacağını, müvekkili markasının 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında korunması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalının marka başvurusuna davacı tarafça yapılan itirazın davalı Kurum tarafından reddine dair kararın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk Mülga 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, dördüncü fıkrası, 42 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Dava, marka başvurusuna itirazın reddine dair YİDK kararı ile markanın hükümsüzlüğü talebine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de davalı marka başvurusundaki "RESTAURANT" ibaresinin 43. sınıftaki hizmetler yönünden tanımlayıcı olduğu ve ayırt ediciliğinin bulunmadığı, 35. sınıftaki hizmetler ile yiyecek içecek sunulması hizmetleri arasında ilişkilendirilme ihtimalinin bulunduğu zira birçok perakendecilik hizmetinde yiyecek içecek hizmetlerinin sunulduğu dikkate alındığında markalar arasında olaya uygulanacak mülga 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (mülga 556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında karıştırılma ihtimali bulunduğu gibi aynı maddenin dördüncü

fıkrasında öngörülen markadan haksız yararlanma ihtimali bulunduğuda gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış; hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde temyiz eden davacıya iadesine,