Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/836 K.2023/4062

Taraflar arasındaki tenfiz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının müvekkilinden tahsil ettiği paraları iade etmediğini, bu sebeple Essen Asliye Hukuk Mahkemesi nezdinde dava açıldığını, anılan dava sonucunda verilen kararın temyizi üzerine Hamm Yüksek Eyalet (İstinaf) Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 1-8 U 145/09 numaralı dosyasından verilen 13.12.2010 tarihli karar ile düzeltilerek tenfize konu kararın verildiğini, kararın kesinleştiğini, tenfiz şartlarının somut olayda mevcut olduğunu ileri sürerek Federal Almanya Cumhuriyeti Hamm Yüksek Eyalet (İstinaf) Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 1-8 U 145/09 numaralı dosyasından verilen 13.12.2010 tarihli kararın ve yargılama giderlerine dair masrafların tayini ile ilgili hükmün tenfizine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin tenfiz davasının konusunu oluşturan yabancı mahkeme kararında belirtildiği gibi bir borcunun bulunmadığını, Duisburg Eyalet Mahkemesinin 0149/051/IV/ED sayılı dosyası ile görülen benzer bir davada müvekkilinin borçlu olmadığına karar verildiğini, taraf teşkilinin sağlanmadığını, ilamın tenfizi için 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un (5718 sayılı Kanun) 54 üncü maddesi şartlarının mevcut olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tenfizi istenen Essen Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesinin kararının apostil şerhli aslı ile tasdikli örneğinin ibraz edildiği, kararın davacı ile davalı arasındaki borç ilişkisinden kaynaklandığı, kararın Yüksek Eyalet İstinaf Mahkemesine gönderildiği,

Almanya Federal Cumhuriyeti Hamm Yüksek Eyalet (İstinaf) Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince düzeltilerek 9.397,49 euro ana parayı 13.11.2008 tarihinden itibaren işleyecek %4 faizi ile birlikte 15661, 15662, 15663 ve 27098 seri numaralı hisse senetlerinin geri verilmesi karşılığında ödenmesine hükmedilerek 12.04.2011 tarihinde yürürlüğe girip kesinleştiği, yabancı mahkeme kararının münhasıran Türk Mahkemelerinin yetkisine giren bir konuda verilmemiş olduğu, hükmün kamu düzenine aykırı olmadığı, davacı ve davalının mahkemeye usulüne uygun çağırıldıkları, davalının savunmasını yaptığı, tenfiz koşullarının mevcut olduğu,

davaya konu yabancı mahkeme kararının tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmadığı gerekçesiyle Dairemizin bozma ilamına direnilmesine, davanın kabulü ile Hamm Yüksek Eyalet (İstinaf) Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin I-8U 145/09 sayılı kararının ve Essen Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesinin 3 O 114/08 tarihli masraf tespit kararının davalı yönünden tenfizine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuş, Hukuk Genel Kurulunun 22.06.2022 tarih, 2021/11-920 E. ve 2022/1022 K. sayılı ilamı ile direnme kararının, esasen yeni bir hüküm mahiyetinde olduğundan temyiz istemlerinin incelenmesi için dava dosyası Dairemize gönderilmiştir.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 12.12.2022 tarihli ve 2022/5932 E., 2022/8922 K. sayılı kararıyla Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalı vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle; yabancı mahkeme kararında verilen hükmün açıkça 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun (6362 sayılı Kanun)16 ncı maddesinde yer alan düzenlemelere ve kamu düzenine aykırılık teşkil ettiğini, Yargıtayın onama kararı ile kendi bozma ilamı gerekçesinde bildirilen 6362 sayılı Kanun'un ilgili maddelerine ilişkin hiçbir inceleme ve değerlendirme yapmamış olan yerel Mahkeme kararını kabul ettiğini, Yargıtayca verilen onama kararı ile yerel Mahkemenin kamu düzenine aykırılığı son derece dar kapsamlı bir şekilde değerlendirmiş olmasının göz ardı edildiğini,

yerel Mahkemenin gerekçeli karar hüküm kısmında, tenfizine karar verdiği Fedaral Almanya Cumhuriyeti Hamm Yüksek Eyalet (İstinaf) Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin I- 8 U 145/09 numaralı, 13.12.2010 tarihli kararı ve Essen Eyalet Mahkemesi (Asliye Hukuk) 3. Hukuk Dairesinin 3 O 114/08 numaralı kararında tespit edilen miktarı açıkça belirtmeden hükme bağladığını, Yargıtayın da bu eksik kararı hatalı olarak onadığını,

davacının netice ve talep kısmında yargılama masraflarına ilişkin hangi mahkeme kararının tenfizini istediğini belirtmemiş olmasına rağmen yerel Mahkemenin re'sen davacı yerine geçmek sureti ile mahkeme adı ve dosya numarası bildirilmemiş bir kararın da tenfizine karar verdiğini, eksik taraf teşkili ile karar oluşturulduğunu, alacağın mükerrer tahsil edileceğini, mükerrer tahsilat olmaması açısından İngiltere'de bu kararın tenfiz edilip edilmediğinin ve ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini belirterek Mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme Dosyadaki yazılara, Mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hâllerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Alınması gereken karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına ve 3506 sayılı Kanun ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun’un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,