Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/1154 K.2024/1428

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı dava dilekçesinde bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, banka veya kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken krediyi sağlamak amacıyla dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suçlarından yargılandığı dosyada zararı olmadığı halde davalı bankanın verdiği beyan üzerine HAGB'den yararlanamadığını ve zararının oluştuğunu belirterek fazlaya dair haklar saklı tutulmak kaydı ile 1.000,00 TL maddi,

100.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu gerek dava dilekçesindeki beyanlar ve gerekse dosyada yaptırılan bilirkişi incelemesinde davacının maddi zararına ilişkin tespit yapılmadığı gibi davacıda somut maddi zararını ortaya koyacak belge sunmadığı, dava dilekçesinde maddi zarar olarak nitelendirdiği kısmın toplamda 52.800,00 TL tutarında olduğu kalan açıklamaların manevi tazminata yönelik olduğu anlaşılmakla reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 101.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.