Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/1230 K.2024/6723

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...’ın 28.11.2011 tarihinde Samsun-Amasya seferini yapan trenle seyahat ederken trenden rayların üzerine düşmesi neticesinde sol bacağının diz altından kesildiğini, yine sağ bacağının ise diz altından parçaladığını, halen tedavisinin devam ettiğini, %74 oranında vücut fonksiyonlarını kaybettiğini, davalının kusurlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 350.000,00 TL (5.000,00 TL geçici, 345.000,00 TL sürekli işgöremezlik) maddi tazminat ile ... için 200.000,00 TL, Süreyya için 100.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 972.255,76 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... Demir Yolları Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde; kazanın gerçekleşmesinde müvekkiline atfı kabil bir kusur bulunmadığını, davacının iddia ettiği oranda ve şekilde maluliyete uğramadığını, talep edilen maddi ve manevi tazminatın fahiş olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı TCDD Taşımacılık A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, talebin zamanaşımına uğradığını, kazanın gerçekleşmesinde müvekkiline atfı kabil bir kusur bulunmadığını ve talep edilen tazminatların fahiş olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, haksız eylemin 07.09.2011 tarihinde meydana geldiği, ilk davanın ise Samsun 2. İdare Mahkemesinde 14.12.2012 tarihinde açıldığı, bilirkişi heyetinden alınan kusur raporuna göre davacı ...'in %15 oranında, ihbar olunan ...'un %15 oranında, davalı Kurumun ise %70 oranında kusurlu bulunduğu, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3.Fizik İhtisas Kurulu'nun 13.03.2018 tarihli raporu ile,

davacı ...'ın 07.09.2011 tarihinde geçirdiği tren kazasına bağlı sol diz altı orta kısımdan amputasyon ve sağ ayak bileği eklemi hareket kısıtlılığı arızaları sebebiyle %59,8, E cetveline göre %53.0 oranında Balthazard formülüne göre ise %59.8 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, iyileşme (iş göremezlik) süresinin 07.09.2011 tarihinden itibaren 6 aya kadar uzayabileceği, PMF yaşam tablosu esas alınarak aktif çalışma süresi 60 yaş kabul edildiği, davacı ...'in sürekli iş göremezlik tazminatının 697.615,36 TL olduğu,

...'in henüz gelir getiren bir işte çalıştığının iddia ve ispat edilmemesi sebebiyle geçici iş göremezlik tazminatı talebinin ise reddi gerektiği, manevi tazminat talebi yönünden meydana gelen kazada davacı ...'in %15 oranında kusurlu olması ve bir bacağının diz altından kesilmiş, diğer bacağının da hareket kısıtlılığı oluşması,

davacının ekonomik sosyal durumu, kaza tarihindeki paranın alım gücü, manevi tazminatın zenginleşme aracı olamayacağına ilişkin müstekar Yargıtay kararları, talep miktarı, maddi tazminat olarak hükmedilen miktarda değerlendirilerek davacı ...'in duyduğu acı, elem ve kederin bir nebze olsun giderilmesine yönelik olmak üzere 40.000,00 TL manevi tazminata hükmetmenin hak, nesafet ve adalet kurallarına uygun olacağı, davacı ... içinde manevi tazminata hükmetmek gerektiği, anne olarak duyulan acı, elem ve kederin karşılığı olmak üzere 10.000,00 TL manevi tazminata hükmetmek gerektiği,

davalı TCDD Taşımacılık A.Ş. yönünden açılan davanın taraf sıfatı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş ise de; söz konusu taraf değişikliğine davacının sebep olmadığı değerlendirilerek davalı hakkında vekâlet ücretine hükmedilmesine yer olmadığı gerekçesiyle davacılar tarafından davalı TCDD Taşımacılık A.Ş.'ye yönelik davanın taraf sıfatı yokluğu nedeniyle reddine, davacılar tarafından davalı ...

Demir Yolları Genel Müdürlüğüne yönelik açılan davanın kısmen kabulüne, davacı ... için talep edilen geçici iş göremezlik tazminat talebinin reddine, 697.615,36 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 07.09.2011 kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalı ...

Demir Yolları Genel Müdürlüğünden tahsili ile davacı ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacı ... için 40.000,00TL, davacı ... için 10.000,00TL olmak üzere toplam 50.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... Demir Yolları Genel Müdürlüğünden 07.09.2011 kaza tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte tahsili ile ayrı ayrı davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, taşıma sözleşmesinin kötü ifa edildiği iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun (818 sayılı Kanun) 45 inci vd. maddeleri ile 125 inci maddesi, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6762 sayılı Kanun) 767 nci maddesinin beşinci fıkrası, 6461 sayılı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin (a) ve (b) bentleri.

3. Değerlendirme Dosyadaki yazılara İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmesine, Dairemiz bozma kararından önceki mahkemenin ilk kararında davacı ...'ın geçici iş göremezlik tazminat talebinin reddedildiği, bu karara karşı davacı vekilinin istinaf kanun yoluna başvurmaması nedeniyle geçici iş göremezlik tazminatı açısından verilen ilk kararın davacı açısından kesinleştiğinin anlaşılmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz edenler vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle kararın onanması gerekmiştir.