Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/1375 K.2024/9216

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... Makina Ltd. Şti. ile davacı banka arasında imzalanan Kredi Sözleşmelerine istinaden firmaya kredi kullandırıldığını, diğer davalının kredi sözleşmesini müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığını, kredi geri ödemelerini zamanında yerine getirmeyen asıl borçlu ve kefile, ihtarname keşide edilerek borcun ödenmemesi halinde haklarında icra takibi yapılacağının bildirildiğini, ihtara rağmen borcun ödenmemesi üzerine borçlular hakkında icra takibi başlatıldığını, borçluların itiraz etmesi üzerine takibin durduğunu ileri sürerek davalıların icra takibine yaptığı haksız itirazın 6.753.848,18 TL'lik kısmının iptali ile takibin devamını, %20’den az olmamak üzere icra inkar tazminatının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafça müvekkilleri aleyhine icra takibi başlatıldığını, müvekkili şirketin belirtilen miktarda borcunun bulunmadığını, bu nedenle söz konusu takipte miktarın nasıl hesaplandığının anlaşılamaması üzerine takibe itiraz edildiğini, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (6098 sayılı Kanun)’nun 88 ve 120 nci maddelerinin birlikte değerlendirildiğinde ticari kredilere dahi temerrüt faiz oranının avans faiz oranının %100 ünden fazla olamayacağını, T.C.

Merkez Bankası (TCMB)’nın 2018 yılı avans faiz oranının 9,75 olduğunu, en yüksek temerrüt faiz oranının % 19,50 olabileceğini, müvekkillerine gönderilen hesap kat ihtarnamesinin usulüne uygun tebliğ edilmediğini, müvekkil şirket açısından temerrüt faizinin başlangıç tarihinin takip tarihi olarak belirlenmesi ve bu doğrultuda borç hesaplanması gerektiğini, davacı tarafça dayanak olarak sunulan GKS'lerin her birisi için kararlaştırılan faiz oranlarının bakiye anaparaya uygulanması ve bu şekilde borç hesabı yapılması gerektiğini,

davanın reddine ve dayanaktan yoksun ve haksız olarak başlatılan icra takibi nedeniyle davacı taraf aleyhine %20’den az olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacı banka ile davalı/asıl borçlu Atilla Makina Ltd.

Şti. arasında düzenlenen 09.10.2013 tarihli, 4.500.000 TL limitli, 27.06.2014 tarihli, 5.000.000 TL limitli, 07.06.2017 tarihli, 4.530.000 TL limitli (3) adet genel kredi sözleşmesi imzalandığı, davalı/kefil ...'nın aynı miktarlar üzerinden müteselsil kefil sıfatı ile sözleşmeleri imzaladığı, hükme esas alınan 19.02.2021 tarihli bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi, kredi borçlusu tarafından kredi taksitinin ödenmemesi üzerine hesabın katedildiği, kat ihtarnamesinin davalılardan asıl borçlu şirkete 16.10.2017, davalı/kefil ...'ya ise 17.10.2017'de tebliğ edildiği,

buna göre temerrüt tarihinin, asıl borçlu şirket yönünden 18.10.2017, kefil yönünden ise 19.10.2017 olduğu, taraflar arasındaki genel kredi sözleşmesinin temerrüt faizine yönelik (4.2.) maddesindeki düzenlemede, "bankanın akdi faiz oranının TCMB'na bildirdiği ve kredi türlerine göre farklılaşan azami faiz oranını geçemeyeceği, temerrüt faizinin ise akdi faiz oranının %50 oranına ilavesi sureti ile bulunacağının" düzenlendiği, temerrüt tarihi itibari ile bankanın TCMB'na bildirdiği cari faiz oranının %38 olduğu,

buna göre %50 ilavesi ile hesaplanacak %57 oranında temerrüt faizi isteyebileceği, buna göre bankanın takipte talep ettiği %57 temerrüt faizi oranının sözleşmeye uygun olduğu, dosya kapsamına uygun, denetlenebilir bilirkişi raporundaki hesaplamaya göre; davacı bankanın takip tarihi itibari ile asıl borçlu şirketten 4.530.000 TL asıl alacak, 1.832.544,02 TL işlemiş faiz ve 91.627,20 TL BSMV olmak üzere toplam 6.454.171,22 TL, davalı kefil ...'dan 4.530.000 TL asıl alacak, 1.831.285,69 TL işlemiş faiz ve 91.564,28 TL BSMV olmak üzere toplam 6.452.849,97 TL alacağının olduğu,

bu miktar üzerinden davanın kısmen kabulü ile takibin devamına, asıl alacağı takip tarihinden itibaren %57 oranında temerrüt faizi ve faizin %5'i oranında BSMV uygulanmasına, alacağın likit olması sebebi ile hükmolunan 6.454.171,22 TL üzerinden hesaplanan 1.290.834,24 TL (davalı kefil ... yönünden 1.290.569,99 TL ile sınırlı olmak üzere) icra inkar tazminatının davalılardan müteselsilen tahsil edilerek davacıya ödenmesine, davacının fazlaya ilişkin talebi ile reddedilen kısım yönünden takibin kötü niyetle yapıldığı ispatlanamadığından davalıların kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar vermiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, taraflar arasında imzalanan dava konusu ilamsız icra takibine dayanak genel kredi sözleşmesinde uygulanacak temerrüt faizi oranı kararlaştırılmadığı ve sadece temerrüt faizi oranının nasıl belirleneceğinin belirtildiği, davacı bankanın aynı tür kredilere uyguladığı en yüksek akdi/cari kredi faiz oranları bankadan temin edilerek belirlenmiş olup bu oran üzerinden genel kredi sözleşmesinin 4.2.maddesi gereği %50 ilavesi ile temerrüt faizi oranı hesaplandığı, Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre bankalarca kullandırılan ticari kredilere uygulanacak temerrüt faizinin belirlenmesinde T.C.

Merkez Bankası'na bildirilen ancak fiilen uygulanmayan oran yerine fiilen uygulanan faiz oranının esas alınması gerektiği, buna göre davacı bankanın İlk Derece Mahkemesince uygulanan temerrüt faizi oranından daha fazla temerrüt faizi uygulanması gerektiğine dair iddiasını ispatlayamadığı, dolayısıyla ilk derece mahkemesinin davanın kısmen kabul kısmen reddi yönündeki kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu (2004 sayılı Kanun)'nun 67 nci maddesi.

3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.