Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/1408 K.2024/2502

2-... (Tasfiye Memuru)

İLK DERECE

MAHKEMESİ

İstanbul Anadolu 2.Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI

2023/242 E., 2023/598 K.

Taraflar arasındaki şirket ihyası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tasfiye memuru tarafından istinaf edilmesi üzerine, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tasfiye memuru tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Bakırköy 19. İş Mahkemesinin 2023/78 E. sayılı dava dosyasında sicilden terkin edilen Konsept Denizcilik Turizm San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. aleyhine hizmet tespit davası açıldığını, ancak söz konusu şirketin sicilden terkin edilmesi nedeniyle taraf teşkili sağlanamadığından Mahkemece taraflarına ihya davası açmak üzere süre verildiğini belirterek Konsept Denizcilik Turizm San. ve Dış Tic. Ltd. Şti.'nin ihyasını talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili müdürlüğün tescil taleplerini ilgili kanunun kendisine verdiği yetki ve görev alanı içinde değerlendirip sonuca bağladığını, yargı mercii gibi hareket edemeyeceğini, bu hususun 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 32 nci maddesinde ifade edildiğini, tasfiye sürecinde yetki ve sorumluluğun şirket tasfiye memurunda olduğunu, olağan tasfiye sürecinden kaynaklanan, tasfiye süreci eksik/erken sonuçlandıran tasfiye memurunun kusurundan dolayı Ticaret Sicili Müdürlüğünün sorumluluğu bulunmadığını,

davanın açılmasına sebebiyet vermeyip de davanın niteliği gereği yasal hasım konumunda bulunan müvekkili aleyhine yargılama giderlerine ve vekâlet ücretine hükmedilemeyeceğini savunarak müvekkili yönünden davanın reddini, aksi halde müdürlük aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı tasfiye memuru davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla. Bakırköy 19. İş Mahkemesinin 2023/78 E. sayılı dosyası celp edilmiş, incelenmesinde, davacı ... tarafından davalı Motoryat Turizm Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti. ile dahili davalı Tasfiye Halinde Konsept Denizcilik Turizm San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. hakkında açılmış hizmet tespiti davası olduğu, dosyanın derdest olduğu ve dahili davalı Tasfiye Halinde Konsept Denizcilik Turizm San. ve Dış Tic. Ltd.

Şti. hakkında ihya davası açmak üzere davacıya yetki ve süre verildiği, davacının işbu davayı açmakta hukuki yararının olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile Tasfiye Halinde Konsept Denizcilik Turizm San. ve Dış Tic. Ltd. Şti.'nin Bakırköy 19. İş Mahkemesinin 2023/78 E. sayılı dosyasının sonuçlandırılması ve infazı ile sınırlı olarak ihyasına, davalı tasfiye memuru ...'in görevine devam etmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalı tasfiye memuru istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı tasfiye memuru istinaf dilekçesinde özetle. 05.12.2011 tarihinde tasfiye memuru olarak tasfiye işlemini başlattıkları Konsept Denizcilik Turizm Sanayi ve Dış Ticaret Ltd.

Şti.'nin tasfiye sürecinin, yasalara ve mevzuata uygun olarak 05.05.2014 tarihinde tamamlanmış olması gerektiğini ki şirketin kaydının ticaret sicilinden silindiğini, davacı ...'nın 2023/242 E. numarası ile Bakırköy 19. İş Mahkemesi nezdinde tasfiye memuru olarak görev yaptığı ve 05.05.2014 tarihinde tasfiyesi sonuçlanan firmada 27.07.2006-31.08.2006 arasında 1 ay 5 gün süre ile sigortalı olarak çalıştığını ancak sigorta priminin aldığı ücret üzerinden değil, asgari ücret üzerinden ödendiğini iddia ederek hizmet tespit davası açtığını, 31.08.2006 tarihinde sigortalılığının sonlandığını beyan ettiğini,

şirketin tasfiyesinin ise 05.05.2014 tarihi olduğunu, yani tasfiyeden bu yana 9,5 yıl geçtiğini, tasfiye sürecinin sonlanması ile 6102 sayılı Kanun'un 547 nci maddesi gereğince ek tasfiye süreci talebinde bulunulmasını gerektirecek bir husus olmadığı gibi, böyle bir talepte bulunan taraf da olmadığını, bu nedenle tasfiye memurunun göreve devam etmesi ve maddi sorumluluğundan söz edilemeyeceğini, bu nedenle Mahkemece verilen şirketin yeniden ihyası ve göreve devam etmesinin yanı sıra kendisine maddi sorumluluk yüklenmesinin haksız ve hukuksuz olduğunu,

prime esas ücretin tespiti davasının açılabilmesi için işçinin işten ayrılma tarihi esas alınarak 5 yıllık hak düşürücü sürede kullanılması gerektiğini, davacının 31.08.2006 tarihinde işten ayrıldığını ve şirketteki sigortalılığının sonlandığını, dava açılış tarihinin 31.03.2023 tarihi olduğunu, aradan geçen sürenin 16,5 yıl olup bu hususun re'sen dikkate alınması gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı tarafından ihyası istenen şirket aleyhine açılan prime esas ücretin tespiti davasının, şirketin tasfiye nedeniyle terkin tarihinden sonra açıldığı, anılan dosyada taraf teşkilinin sağlanması için şirketin ihyasını talep etmekte hukuki yararının bulunduğu, ihyası talep edilen şirket tasfiyenin tamamlanması nedeniyle sicilden terkin edildiğinden, ek tasfiye zorunluluğu nedeniyle ihya isteminin hak düşürücü süreye tabi olmadığı,

tasfiyenin tamamlanması nedeniyle tüzel kişiliği sona erdirilen şirket hakkında, tasfiyeden sonra açılan ve derdest bulunan davanın yürütülebilmesi için şirketin tüzel kişiliğinin yeniden ihyası ve şirkete tasfiye memuru atanması gerektiği, Mahkemece bu gerekçelerle davanın kabulüne ve terkin öncesi tasfiye memuru olan davalı ...'in yeniden tasfiye memuru olarak atanmasına karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı,

davacının, ihyası istenen şirkete karşı açılan prime esas ücretin tespiti davasının hak düşürücü süre içerisinde açılıp açılmadığı ve haklı olup olmadığı hususları ihya davasının konusunu teşkil etmediği gerekçesiyle davalı tasfiye memurunun istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı tasfiye memuru temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı tasfiye memuru temyiz dilekçesinde özetle; ek tasfiyeyi gerektirecek bir durum olmadığını, Bolu'da ikamet ettiğini, yaşı ve kronik sağlık sorunları nedeniyle tasfiye memurluğu görevini sürdürmesinin mümkün olmadığını belirterek istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrarlamış, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, şirket ihyası talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Kanun'un 547 nci maddesi

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı tasfiye memurunca temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.