Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/1471 K.2025/114

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369/2 hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 43. sınıf hizmetlerde 2019/27778 başvuru numaralı ve "... Hotels & Resorts" ibareli marka başvurusunun davalı şirketin aynı sınıfta tescilli "..." ibareli markalarını mesnet göstererek yaptığı itiraz üzerine davalı ...

Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararıyla nihai olarak kısmen reddedildiğini, oysa YİDK kararı verilirken müvekkilinin eskiye dayalı kullanımının göz ardı edildiğini, “...” ibareli markaların 30 yılı aşkın süredir reddedilen marka hizmetleri olan “Yiyecek içecek sağlanması hizmetleri, gündüz bakım (kreş) hizmetleri, hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri” alanında kullanıldığını, ...

Otellerinin, Türkiye’ye “her şey dahil konsept” anlayışını getiren ve bunu en başarılı şekilde uygulayan otellerden biri olduğunu, markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığını, müvekkilin markası ile itiraz edenin markaları arasında kelime, tasarım ve görsel ve anlamsal açıdan birçok farklılık olduğunu, ilgili tüketici kitlesinin de bilinç düzeyi yüksek olup, söz konusu iki markayı birbirine karıştırma ihtimallerinin söz konusu olmadığını, davalı şirkete ait markaların yalnızca 10 yıldır tescilli olduğunu ve bu süreçte markaların birlikte var olduğu hususunun göz ardı edildiğini,

markaların “birlikte var olması” ilkesinin Yargıtay içtihatlarında da yer alan bir ilke olup birlikte var olan markalar arasında karıştırılma ihtimalinin meydana gelmeyeceğini, müvekkilinin www.asteriahotels.com alan adının sahibi bulunduğunu ve “...” markasını sosyal medyada da aktif bir şekilde kullandığını ileri sürerek YİDK kararının reddedilen “Yiyecek İçecek sağlanması hizmetleri, Gündüz bakım (kreş) hizmetleri, Hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri” yönünde iptaline, 2019/27778 başvuru numaralı markanın 43. sınıfın reddedilen kısmını da kapsayacak şekilde tescili sonucunu doğuracak yönde karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı şirket vekili cevap dilekçesinde. 13.03.2020 tarihli marka devir sözleşmesine göre 2019/27781 başvuru numaralı "... " ibareli marka ile 2019/27778 sayılı “... Hotels & Resorts” ibareli markanın ...

Turizm İnşaat Yatırım ve Ticaret A.Ş. tarafından davacı ...'a devredildiğinin anlaşılacağını, devir işleminin muvazaalı şekilde yapıldığı şüphesinin uyandığını, davacı vekili tarafından bu devir sözleşmesi hakkında bilgi verilmemesinin açılan davaların kötüniyetli olarak açıldığının apaçık göstergesi olduğunu, dosyaya sunulan kısmi turizm işletme belgesinde belge sahibi olarak ... Tur. Yat. San. ve Tic.

A.Ş.'nin görüldüğünü, davacı tarafın söz konusu şirketle ne gibi bir bağının olduğunun taraflarınca anlaşılamadığını, taraf markalarının ayniyet derecesinde benzer olduğunu, ortalama bir tüketicinin markaları ayırt etmekte güçlük çekeceğini, davacı tarafın, 43. sınıfta tescili talep edilen "...

Hotels & Resorts" ibareli markanın YİDK tarafından reddedilen hizmetler bakımından kullanıldığı şeklindeki iddiaların gerçeği yansıtmadığını, davacı tarafın seri marka iddialarının kabul edilmesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı taraf markasının esaslı unsurunu "..." ibaresinin, davalı markalarının esaslı unsurunu ise "..." ibaresinin oluşturduğu, markaların görsel ve işitsel olarak benzerlik gösterdiği,

taraf markaları kavramsal olarak benzer olmasa da aralarındaki güçlü görsel ve işitsel benzerlik nedeniyle birbirlerinden kolayca ayırt edilemeyeceği, dolayısıyla taraf markalarının birbirlerinin farklı versiyonları, alternatifleri veya bir serinin devamı olarak nitelendirilmesi mümkün olan işaretler oldukları, davacı markası ile karşı karşıya kalan tüketicinin bu ibareyi davalının markası olarak yorumlama yoluna gideceği ve aralarında benzerlik ve karıştırılma olasılığının oluşma riskinin oldukça yüksek olacağı, davacının çekişme konusu hizmetlerde,

söz konusu markayı davalıdan önce tescilsiz marka olarak kullandığını ya da ibare üzerinde üstün hakkı olduğunu gösteren herhangi bir delil bulunmadığı, bu nedenle davacının önceye dayalı hak iddiasının ispat edilemediği, davacının önceki tarihli markasının 43. sınıfta bulunan “geçici konaklama hizmetleri” için tescilli olduğu, davaya konu başvurunun da aynı sınıfta bulunan “Yiyecek içecek sağlanması hizmetleri, Gündüz bakım (kreş) hizmetleri, Hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri” için tescil başvurusu yapıldığı ve emtia listesinin genişletilmiş olduğu,

ayrıca, davacı adına önceki tarihli markanın tescilli olmasının tek başına davacı adına kazanılmış hak sağlamayacağı, zira dosya kapsamında sunulan delillerin dava konusu hizmetlerin kullanımına ilişkin olmadığı sonucuna varıldığından davacının işbu markasının kazanılmış hak teşkil etmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğüne ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.