Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/2332 K.2024/5959

Taraflar arasındaki limited şirketin fesih ve tasfiyesi, çıkma payının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairemizce verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirket iki ortaklı olup müvekkili ve davalı ...'un %50'şer hisseye sahip olduğunu, ortaklar arasında ... ilişkisi sarsıldığından şirketin tasfiyesi için dava açmanın zorunlu hale geldiğini, 29.04.2010 tarihinden bu zamana kadar şirketin davalı ... tarafından yönetildiğini, davalı ...'nin kanuna aykırı olarak ve herhangi bir yetkilendirme olmadığı hâlde şirketi tek başına yönetip müvekkilinin temsilcisini iş yerine sokmadığını, şirket ile ilgili tüm bilgileri gizlediğini, şirketin gelir gider tablosu, cari hesap ekstreleri, yıl sonu cari hesap tablosu,

mağazadaki stok mal durumu ve hangi firmaların bayilik işlemlerinin devam ettiği hakkında hiçbir bilgi vermediğini, müvekkilinin tespit yaptırmak zorunda kaldığını, davalı ortağın müvekkilinin bilgisi olmadan şirketin merkezini değiştirdiğini, mevcut mağazaların adresini değiştirdiğini, şirketin önceki adresinde farklı bir firma adı altında mağazacılık faaliyetine devam ettiğini, vergi ödeme yükümlülüğünü yerine getirmeyerek şirketi cezalı duruma düşürdüğünü, şirkete ait paradan üçüncü kişilere ödeme yaparak şirketi zarara uğrattığını, müvekkiline kar payı ödenmediğini,

şirketin anasözleşmede yazılı amacını gerçekleştirme ihtimali kalmadığını, ortaklar arasındaki ... duygusunun zarar gördüğünü ileri sürerek MM Marka Mağazacılık Tur. İnş. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti.'nin tasfiyesi ve şirkete tasfiye memuru atanmasına karar verilmesini talep etmiş, 08.01.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle şirketin fesih ve tasfiyesi yanında müvekkilinin tasfiye payının tespitini de talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; fesih veya infisah sebeplerinin bulunmadığını, davacının hisse devralmak suretiyle 15.04.2010 tarihinde ortak olduğunu, kar dağıtım kararı alınmadığı halde ve yıl sonu gelmediği halde kar talep ettiğini, davacının Mahkeme aracılığıyla yaptırdığı tespitte de şirketin zararda olduğunun ortaya konulduğunu, günlük hasılatın yarısının ortağa ödenmesinin mümkün olmadığını, davacının kira ve vergi ödemesi gibi şirket giderlerine ilişkin payına düşen meblağları ödemediğini, davacının üzerine düşen edimleri yerine getirmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafından İskenderun 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/215 E. sayılı dosyası ile davalı ... hakkında şirket yöneticisinin sorumluluğuna dayalı olarak açılan tazminat davasında yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verildiği ve kararın Yargıtayca onanarak kesinleştiği, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6762 sayılı Kanun) 551 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen "Her ortak, muhik (geçerli) sebeplere dayanmak şartıyla şirketten çıkmasına müsaade edilmesini veya şirketin feshini mahkemeden talebedebilir" hükmü karşısında muhik sebebe dayalı olmayan fesih istemine ilişkin işbu davanın davacı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairemizin 25.01.2023 tarihli ve 2022/7421 E., 2023/538 K.sayılı kararıyla Mahkeme kararı onanmıştır.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairemizin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili, 13 yıldır faaliyeti bulunmayan, 13 yıl önce malları davalı tarafça kaçırılan şirketin faaliyet gösteriyormuş gibi kabul edilip davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, şirketin fiilen bulunmadığını, adresin boşaltıldığını, tabeladan ibaret olduğunu, 13 yıldır vergi beyannamelerinin verilmediğini, faaliyeti bulunmayan şirketlerin fesih ve tasfiye koşullarının gerçekleştiğine dair pek çok Yargıtay içtihadı bulunduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, limited şirketin fesih ve tasfiye koşullarının bulunup bulunmadığına ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri, 6762 sayılı Kanun'un 551 inci maddesi

3. Değerlendirme Dosyadaki yazılara, Mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı bakiye 328,85 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 2.505,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,