Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/2335 K.2025/1374

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı banka ile dava dışı ... Dış Tic. Ltd. Şti. arasında akdedilen genel kredi sözleşmesini davalıların müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıklarını, söz konusu kredi sözleşmesine istinaden asıl borçlu şirkete kullandırılan nakit döviz kredisi borcunun ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibine davalıların haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına, davalılar aleyhine icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; kredi sözleşmesinin her bir sayfasının imzalı olmadığını, sunulan ihtarname ile genel kredi sözleşmesini ilişkilendirecek hiçbir emare olmadığını, sözleşmede kredi sözleşmesinin numarası olmadığını, sadece müşteri numarasının yazılı olduğunu, ne kefillerin ne de asıl borçlunun kredi sözleşmesinin imzalı olmayan sayfalarındaki maddelerden sorumlu tutulamayacağını, sözleşmede herhangi bir limit artırımı olmadığı halde asıl borçtan fazla kefalet miktarı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan deliller ve aldırılan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne, davalıların İstanbul 11. İcra Dairesinin 2018/18182 E. sayılı takip dosyasındaki itirazlarının, 6.244.343,40 TL asıl alacak, 1.007.805,74 TL işlemiş temerrüt faizi, 50.390,29 TL BSMV olmak üzere toplamda 7.032.539,43 TL üzerinden iptaline, işleyecek faiz oranına itirazın ise "asıl alacak üzerinden takip tarihinden tahsil tarihine kadar işleyecek %34,38 sözleşmesel yıllık temerrüt faizi ile" şeklinde iptali ile takibin bu şekilde ödeme emrindeki kayıt ve şartlarda devamına, davalılar aleyhine icra inkâr tazminatına hükmedilmesine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya içeriğindeki kredi kullandırım belgeleri kapsamında davacının dava dışı kredi lehdarına, ismi dövize endeksli kredi olmakla birlikte, doğrudan döviz cinsinden kredi kullandırdığı, kat ihtarında da kredinin döviz cinsinden talep edildiği, ancak davacının takip talebinde, hesabın kat edildiği diğer ifade ile alacağın muaccel olduğu tarihteki efektif satış kuru üzerinden döviz alacağını TL cinsine çevirdiği,

sözleşmenin 10. maddesinde döviz cinsinden kredilerin TL'ye çevrildikleri tarihte bankanın Türk Lirası krediler için geçerli en yüksek kredi faiz oranının %50 fazlası oranında temerrüt faizi uygulanacağının kararlaştırıldığı, dolayısıyla bankanın TCMB'na bildirdiği faiz oranları esas alınarak temerrüt faizi belirlemesinin yerinde olmadığı,

bankacı bilirkişi tarafından ek raporda banka kayıtları üzerinde yapılan inceleme sonucu hesabın kat edildiği tarihe en yakın 13.12.2017 tarihindeki emsal TL cinsinden kredilere uygulanan en yüksek akdi kredi faiz oranı olan yıllık %22,92 oranının yüzde elli fazlası üzerinden yıllık %34,38 oranında temerrüt faiz oranının tespit edilerek hesaplama yapıldığı, bu hesaplamanın sözleşmenin anılan maddelerine uygun olduğu, mahkemece de bu tespitler esas alınarak hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, banka kredi alacağının tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.