Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/2407 K.2025/895

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirket adına 2013/04574 tescil numarası ile kayıtlı endüstriyel tasarımların yıllardır davacı tarafından üretilip piyasada satıldığını, davalının tasarımların aynısını 2018/03947 tescil numarası ile kaydettirdiğini, taraflarınca haksız rekabete ve tecavüze son verilmesi için, hem davalı şirkete hem de davalı şirketin ürünlerini sattığı dava dışı şirkete ihtarname keşide edildiğini, davalı şirketin cevabi ihtarnamesinde "söz konusu ürünü kendi adlarına nezdinde tescil ettirdiklerini, bu ürünün davacı ürünlerinden farklı olduğunu, ürünler arasında benzerlik bulunmadığını" belirttiğini,

müvekkilinin tasarım tescilinin davalının tescilinden çok önce olduğunu, davalı ürününün 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (SMK) 55. maddesinde aranan yenilik ve ayırt edicilik özelliklerini taşımadığını, davalının, müvekkilinin SMK ile koruma altına alınan haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek davalı adına kayıtlı 2018/03947 numaralı tasarım tescilinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının tasarımı olduğunu iddia ettiği ürün ile davalının kullandığı ürünün aynı özelliklere sahip olmadığını, davalı şirket tarafından tescil kaydı yapılan siyah kapak renkli, kapak ve alt taban tasarımında kristal şekil motifli kutu ve kavanozlar ile davacının ürettiği ürünler arasında ilk bakışta görülecek farklar, ayırt edilebilecek nitelikler olduğunun ortaya çıktığını, davacı vekilinin davalı şirket adına kayıtlı olduğunu iddia ettiği ürün ile davalı şirketin kullandığı tasarım ürünün tüketici kitlesi gelir düzeyi yüksek, orta/üst sınıfa mensup ve eğitimli kişiler olduğunu, bu yönüyle de, her iki tasarımın "aynı" veya "ayırt edilemeyecek kadar benzer" olduğunun kabul edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan deliller ve aldırılan bilirkişi raporuna göre davacı ve davalı tasarımlarının iltibas yaratabilecek derecede benzer olarak algılandıklarının tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı adına kayıtlı 2018/03947 tescil numaralı tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğü ve sicilden terkini istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.