Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/2893 K.2025/1294

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; çikolata üretim-satım sektöründe faaliyet gösteren müvekkilinin dava konusu "..." isimli endüstriyel tasarımın sahibi olduğunu, 2016/08179 tescil numarası ile 09.12.2016 tarihinde tescillendiğini, davalının "..." isimli ürününde müvekkiline ait tasarımı haksız olarak aynı faaliyet sektöründe ve aynı bölgede kullandığını, davalının ürününün müvekkili şirketin tescilli marka tasarımı ile aynı olduğunu, 15.03.2021 tarihinde davalı şirkete ihtar çekilmişse de herhangi bir işlem yapılmadığını, davalının hukuka aykırı fiilinin halen devam ettiğini,

davalının bu fiillerinin müvekkilini zarara uğrattığını ileri sürerek davalının tasarımdan doğan haklara tecavüz fiillerinin tespiti ile durdurulmasına ve önlenmesine, tecavüz teşkil eden ürünlerin şekillerinin değiştirilmesine, el konulmasına veya imhasına, davalı hakkında verilecek mahkeme kararının ilânına, şimdilik 1.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tasarım tescili ile görünüm özellikleri korunurken, marka tescili ile ayırt edici işaretler korunduğundan yani bu hakların koruma kapsamları farklı olduğundan davalının dava konusu markası sebebiyle davacının tescilli tasarımından doğan haklarının ihlal edilemeyeceği, ayrıca davalının markasal kullanımlarının dürüstlük kurallarına aykırılık teşkil ettiğine ilişkin dosya kapsamında yeterli delil bulunmadığı, davalının 2018/09064 sayı ile tescilli ... markası ile davacının 2016 08179 sayılı “ambalaj deseni” tasarım tescilinden doğan haklarının ihlal edilmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının dava konusu markası sebebiyle davacının tescilli tasarımından doğan haklarının ihlal edilemeyeceği, ayrıca davalının markasal kullanımlarının dürüstlük kurallarına aykırılık teşkil ettiğine ilişkin dosya kapsamında yeterli delil bulunmadığı, davacının işbu davada tescilli bir markasına dayanmadığı, davacı vekilinin istinaf dilekçesi dördüncü sayfasında gösterdiği davalı şirkete ait "..." marka gofret ambalajında da davacı endüstriyel tasarımları arasında iltibas yaratacak bir benzerlik görülmediği,

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi md. 10/2 ve 12/2 maddelerine göre reddolunan maddi manevi tazminat miktarları üzerinden ayrı ayrı vekâlet ücretine hükmedilmesinde usul ve yasaya aykırı herhangi bir yön bulunmadığı gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tasarıma tecavüzün tespiti, durdurulması, önlenmesi ve buna bağlı maddi manevi zararların tazmini istemlerine ilişkindir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 81/1-a hükmüne göre, tasarım sahibinin izni olmaksızın bu Kanun hükümlerine göre koruma kapsamındaki bir tasarımın kullanıldığı veya uygulandığı ürünün aynısını veya genel izlenim itibarıyla ayırt edilemeyecek kadar benzerini üretmek, piyasaya sunmak, satmak, sözleşme yapmak için öneride bulunmak, ticari amaçla kullanmak veya bu amaçlarla bulundurmak, başka bir şekilde ticaret alanına çıkarmak, ithal işlemine tabi tutmak tasarım hakkına tecavüz sayılmaktadır. Bu minvalde, kullanımı yoluyla tasarım hakkını ihlal ettiği iddia edilenlerin, marka tescilinden kaynaklanan haklarının olması onları yalnızca markanın unsurları bakımından koruyacak olup bu unsuru aşar biçimde kullanımlarının tasarım hakkını ihlal edebileceği gündeme gelmektedir.

Yapılan değerlendirmeler ışığında somut olaya gelindiğinde, davacının davasını tescilli tasarım hakkına dayandırdığı, davalı ambalaj kullanımlarının ise her iki tarafın da kabulünde olduğu, davacı tescilli tasarımının bütünsel kombinasyonu, yazı yerleştiriliş biçimi ve renk skalası ile davalının tescilli markası dışında bir ambalaj tasarımı biçimdeki fiili kullanımının yukarıda yazılı kanun maddesi çerçevesinde tecavüz oluşturacak mahiyette benzer olduğu anlaşılmış olup İlk Derece Mahkemesince davalının düz yazı stili oluşturulmuş marka tescili bulunduğu ve davalının markasının kullanımı yoluyla davacı tarafın tasarım hakkının ihlal edilemeyeceği gerekçesiyle verilen karar doğru olmamış yazılı gerekçe ile kararın bozulması gerekmiştir.