Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/3023 K.2025/1416

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2019/15740 sayılı "hobi" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı Şirketin 2014/47026 sayılı "hopi" ibareli markasına dayalı olarak bu başvuruya yaptığı itirazın Markalar Dairesi Başkanlığınca kabul edilerek müvekkili başvurusunun reddine karar verildiğini, müvekkilinin bu karara yaptığı itirazın ise Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddedildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkilinin 1995 yılından beri Bursa'da...

Büfe ismi altında et ve tavuk ürünleri ile ilgili hizmet sunduğunu, yine müvekkillinin yetkilisi olduğu Hobi .... ve ... Tarım Gıda Turizm San. ve Tic. Ltd.

Şti.’nin 29. ve 43. sınıflarda 2012/88637 sayılı "HOBİ" ibareli markanın da sahibi olduğunu, müvekkilinin başvurusu ile redde mesnet marka arasında karıştırılma tehlikesinin bulunmadığını, tarafların faaliyet alanlarının da farklı olduğunu, redde mesnet markanın başvuru kapsamında yer alan 35. sınıf hizmetlerde tescilli olmadığını ileri sürerek YİDK'in 2020-M-5296 sayılı kararının iptaline, dava konusu başvurunun tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı vekili cevap dilekçesince; müvekkili markası ile dava konusu başvuru arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik olduğunu ve müvekkilinin "hopi" ibareli markasının tüketici nezdinde yoğun bir tanınmışlığa sahip olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamına göre, davacının "Hobi" ibareli marka başvurusu ile davalının "hopi+şekil" ibareli tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, her iki taraf markasında "hobi-hopi" ibaresinin asli ve belirleyici olarak ön planda olduğundan karşılaştırmada bu ibarelerin esas alındığı,

ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından başvuru konusu işaret ile davalı markası arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı hizmetler algısı oluşabileceği, yani markaların karıştırabileceği, bu açıdan iltibas koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "hobi" ibareli başvuru ile redde mesnet "hopi" ibareli marka arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1 hükmü anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel ve işitsel olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin bulunduğu, zira taraf markaları arasındaki tek farkın, redde mesnet markada yer alan "P" harfinin yerine "B" harfinin konulması olduğu,

söz konusu harfler arasındaki işitsel ve görsel benzerlik gözetildiğinde bu farklılığın başvuruya yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.06.2016 gün ve 2014/11 E., 2016/778 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi iltibas değerlendirmesi, hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümleneceğinden, davacı vekilinin bilirkişi raporundan farklı karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin istinaf itirazının da yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı Kurum kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, davacının "hobi" ibareli marka tescil başvurusunun davalıya ait "hopi+şekil" ibareli itiraza mesnet marka karşısında SMK 6/1 hükmü kapsamında tüketiciler nezdinde iltibas oluşturacak düzeyde benzer olduğu gerekçesiyle başvurunun reddine dair TÜRKPATENT Markalar Dairesi Başkanlığı kararına itirazın reddine ilişkin YİDK kararının iptali istemine ilişkin olup, İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde davacı başvuru markasının esas unsurunun "hobi", itiraza mesnet markanın esas unsurunun ise "hopi" olduğu, taraf marka işaretleri arasında görsel ve sesçil olarak benzerlik bulunduğu,

tek harf değişikliğinin başvuru markasını davalı markasından ayırt etmek için yeterli olmadığı ve dolayısıyla YİDK kararının yerinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararı istinaf edilmesi üzerine inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi de bu kararı yerinde bularak davacı yanın istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

SMK'nın 6/1 maddesinde tescil başvurusu yapılan bir markanın, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile aynılığı ya da benzerliği ve kapsadığı mal veya hizmetlerin aynılığı ya da benzerliği nedeniyle, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile halk tarafından ilişkilendirilme ihtimali de dâhil karıştırılma ihtimalinin olması halinde itiraz üzerine başvurunun reddedileceği düzenlenmiş olup, marka işaretleri arasında tüketiciler nezdinde iltibas veya iltibas ihtimali bulunup bulunmadığı değelendirilirken markaların, üzerindeki tanımlayıcı ve jenerik ifadeler dikkate alınmaksızın, her bir unsuruna göre değil bir bütün olarak bıraktıkları izlenim gözetilerek bir değerlendirme yapılmalıdır.

Bu doğrultuda somut olaya gelindiğinde, dava konusu başvuru markası "uğraşı" anlamına gelen "hobi" kelimesinden ibaretken, itiraza mesnet davalı markası ise tek başına bir anlam ifade etmeyen "hopi" esas unsurunun yanında "şekil" unsuru da barındıran bir markadır.

Mahkemece, taraf markaları bir bütün olarak değerlendirildiğinde aralarında görsel, işitsel ve kavramsal olarak hitap ettikleri ortalama tüketiciler nezdinde bırakacakları genel izlenime göre SMK'nın 6/1 hükmü anlamında ilişkilendirme ihtimalini de içerecek şekilde iltibasa yol açacak derecede benzerlik bulunduğundan bahsedilemeyeceğinden, taraf marka işaretleri arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığı gözetilerek bu doğrultudaki incelemenin sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.