Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/3099 K.2025/1405

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “....l” ibareli marka başvurusunun davalı şirketin "....e" ibareli markalarını mesnet göstererek yaptığı itiraz üzerine nihai olarak reddedildiğini, oysa taraf markalarının birbirine hiç benzemediğini, davalı şirketin markalarının 43. sınıf hariç müvekkilinin markasını tescil ettirmek istediği sınıflara giren emtiaları kapsamadığını, “coffee” kelimesinin tanımlayıcılığı nedeniyle markanın esas unsurun “People’s” ibaresi, davalı şirketin markalarının esas unsurunun ise “Starbucks” ibaresi olduğunu, taraf markalarının birbirlerine benzediğinin söylenemeyeceğini,

taraf markalarının hitap ettiği tüketici kitlesinin markaları karıştırmayacağını, davalı müşterilerinin "Starbucks" yerine müvekkilinin kafesine gideceğinin ileri sürülemeyeceğini, ayrıca müvekkilinin “....” ibareli seri markalarından kazanılmış hakkının olduğunu, davalının ticari rekabetin önüne geçmek ve bu alandaki konumunun sarsılmasını engellemek amacıyla en ufak yerel markaları dahi agresif bir biçimde engellemeye çalıştığını ileri sürerek Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun (YİDK) 2019-M-9042 sayılı kararının iptalini, müvekkilinin 2018/79743 sayılı marka başvurusunun tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacı şahsın davalının tescilli-tanınmış markalarıyla ayırt edilemeyecek kadar benzer marka başvurusunda bulunduğunu, üstelik bu markanın davalının markalarının tescilli olduğu ve kullanıldığı emtiaları kapsadığını, karşılaştırılan markaların iç içe geçmiş halkaları, ortasına yerleştirilmiş şekil unsuru, yıldız ve kahve çekirdeği şekillerinin ortaklığı, iç içe geçmiş halkaların arasında üstte ve altta yeşil üzerine beyaz fontla yazılan kelime unsurları itibariyle son derece benzer olduklarını, davacının müktesep hak iddialarına mesnet aldığı markalarda ise şekil unsurunun bulunmadığı,

davacının huzurdaki davaya konu markasında ise davalının markasında geçen kompozisyonu ve konsepti birebir taklit ettiğini, müvekkilinin markalarının yüksek tanınmışlık derecesinin de davacının markasının davalı markalarını çağrıştırma ihtimalini arttırdığını, davacının, müvekillinin markalarının itibar ve şöhretinden yararlanmayı amaçladığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taraf markalarının kapsamında bulunan mal ve hizmetlerin aynı, aynı tür ve benzer olduğu, her iki markanın bir bütün olarak görsel hafızada bırakacağı iz de benzer olmakla karıştırılma ihtimallerinin bulunduğu, davalı şirketin markasının dünya çapında tanınmış/çok bilinen, özgün, ayırt edici niteliği yüksek, kullanıldığı mal ve hizmetlerinin yüksek kalitesi ile de bilinen bir marka olduğu,

tanınmış olduğu sektörün toplumun her kesimine hitap ettiği, bu nedenle içecek-kafe sektörü haricinde kalan diğer mal ve hizmetlerin hitap ettiği tüketici kesiminin de davalı şirkete ait bu markayı iyi bildiği ve tanıdığı, dava konusu marka başvurusu ile davalı şirkete ait tanınmış bu markanın bir bütün olarak bıraktıkları genel izlenim ve kompozisyon açısından yüksek benzerliği ve çok kolaylıkla davalı şirket ile ilişkilendirilebileceği düşünüldüğünde davacı markasının davaya konu mal ve hizmetlerde kullanılması halinde davalı şirket markasının tanınmışlığından haksız bir yararın sağlanmasının kuvvetle muhtemel olduğu,

bu nedenle 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/5 hükmü koşulunun oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.