Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/329 K.2024/467

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulü ile birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre asıl davada davacı dava dilekçesinde hesabından bilgisi dışında çekilen tutar için fazlaya dair haklar saklı tutulmak kaydı ile 75.000,00 TL tutarının birleşen davada davacının ise 15.000,00 TL'nin hesaptan haksız çekildiği tarihten itibaren ticari mevduat faizi ile tahsilini talep ettiği, gerek asıl davada dava dilekçesindeki beyanlar ve gerekse dosyada yaptırılan birçok bilirkişi incelemesinden ilkinde 145.011,00 TL ikinci raporda 102.308,18 TL üçüncü raporda 83.467,18 TL zararının bulunduğunun belirlendiği,

birleşen davada ise zarar tespit edilmediğinin belirtildiği bu durumda asıl davada kabul edilen ve temyize konu edilen toplam miktar 75.000,00 TL olduğundan birleşen dava ise reddedildiği gibi harca esas değerin 15.000,00 TL olması ve dosyada yapılan hesaplamalarda ki tutarlar değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.