Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/3992 K.2025/2553

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin her türlü toprak eşya mamulleri ile porselen ve seramikten mamul mutfak eşyalarını, inşaat malzemelerini, nalburiye emtiası ile porselen ve seramik sanayinde kullanılan bilumum hammaddeyi, yarı maddi, malzeme ve teçhizatı yapmak, alıp satmak ve pazarlama faaliyetlerini gerçekleştirdiğini, müvekkilinin 2020/04721 tescil numaralı tasarımın hak sahibi olduğunu, davalının İstanbul'da faaliyet gösterdiği işyerinde, müvekkili şirkete ait ve tescilli bulunan tasarıma konu ürünlerin taklidini yaparak satışa sunduğunu,

davalının bu satış ile haksız kazanç sağladığını ve davalının söz konusu eylemlerinin müvekkilinin tasarımdan doğan haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek müvekkili adına tescilli tasarıma yönelik tecavüzün tespitini, şimdilik 1.000,00 TL maddi, 1.000,00 TL itibar ve 30.000,00 TL manevi tazminatın, tecavüzün yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline ait ürünler ile benzerlik göstermeyen ve henüz kesinleşmeyen tescil başvurusuna dayanılarak öne sürülen tasarım hakkına tecavüz iddiasının kabulünün mümkün olmadığını, davacının haksız rekabet iddialarının gerçeği yansıtmadığını, tazminat talepleri açısından ispat yükünün davacı tarafta olduğunu ve kullanılan soyut ifadeler dışında zararı ispata yönelik hiçbir somut delil sunulmadığını, davacının dosya kapsamındaki tüm iddialarının haksız ve mesnetsiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafa ait 2020/04721 numaralı tasarım tescili ile davalı tarafa ait olduğu iddia edilen ve dava dilekçesi ekinde sunulan “...” isimli ürün görseli arasında bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimde belirgin farklılıklar bulunduğu, bu sebeple farklı olarak algılandıkları, dolayısıyla ürünlerin farklılaştığı, ürünler arasında iltibasın olmaması nedeniyle davalı kullanımının tecavüz niteliği arz etmediği ve bu tespitlere bağlı olarak haksız rekabet ve tazminat koşullarının da oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hüküm kurmaya elverişli bilirkişi heyeti raporunda davacının tescilli tasarımları ile davalı ürününün geometrik biçim ve oranlarının, yüzey özelliklerinin birbirinden farklı olduğu, bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimde belirgin farklılıklar olduğu tespit edilmiş olmakla tasarımda korunanın görünüm olduğu, davacının tasarımları ile davalı ürünü arasında benzerlik olmadığından davalının ürün görselinde ... ibaresini kullanmasının da tecavüz oluşturmayacağı dikkate alındığında davanın reddi kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, endüstriyel tasarıma tecavüzün tespiti, men'i, ref'i, maddi, manevi tazminat, itibar tazminatı istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.