Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/4174 K.2025/2398

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin "..." ibareli 2019/21741 sayılı marka başvurusuna, davalı gerçek kişi tarafından "..." ibareli markalara dayalı olarak itiraz edildiğini, müvekkilinin ileri sürdüğü kullanmama def'i değerlendirilmeden 41. sınıf hizmetler bakımından davalı gerçek kişinin itirazının kabulüne karar verildiğini, bu karara yönelik yaptıkları itirazlarının da Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddedildiğini, oysa sözü edilen marka başvurusu ile redde mesnet alınan 2013/49822 sayılı "... ... ..." marka arasında görsel, işitsel ve kavramsal olarak benzerlik bulunmadığını ileri sürerek YİDK'in 2020-M-8720 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru kapsamından çıkarılan hizmetler yönünden karıştırılma ihtimali bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. 2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile redde mesnet markanın tescil tarihi ile dava konusu başvuru arasında 5 yıllık sürenin geçmemesi nedeniyle davalı yanca ileri sürülen kullanmama definin yerinde olmadığı, taraf markalarının esas unsurunun ön tarafta konumlandırılan ... ibaresi olduğu, markalarda yer alan şekil, renk ve kelime unsurlarının tamamlayıcı mahiyetleri gereği markaları birbirinden uzaklaştırmadığı,

dolayısıyla başvuru kapsamından çıkarılan 41. sınıf hizmetler yönünden 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6/1 hükmü anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin olduğu, tüketicilerinin dikkat ve özen düzeylerinin yüksek olmasının da söz konusu markalar arasındaki karıştırılma tehlikesini ortadan kaldırmayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.