Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/4349 K.2025/182

İlk Derece Mahkemesince verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıların, ... Denizcilik A.Ş.'ye usulsüz kredi kullandırılmak suretiyle banka zararına sebebiyet verdiklerini, bankacılık genel mevzuatı ile bankanın iç mevzuatı ve bankacılık ilke ve teammüllerine aykırı olduğunu, kullandırılan kredilerde yeterli teminatların alınmadığını, kredilerin tahsil kabiliyetinin bulunmadığını, banka çalışanı olan davalıların özen borcunu yerine getirmediğini, bu nedenle banka zararına sebebiyet verildiğini, bu nedenle tahsil kabiliyeti bulunmayan 931.110,67 TL'nin 14.06.1999 tarihinden itibaren bankaca aynı tür kredilere uygulanan değişen temerrüt faizi oranı ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

2.Davacı vekili 17.04.2006 tarihli ıslah dilekçesi ile ... Denizcilik A.Ş.'nin yan kuruluşları olan ... Uluslararası Tekstil A.Ş., Titaş Ltd. Şti., Özgen Denizcilik A.Ş.'ye kullandırılan ve tahsil edilemeyen toplam 50.007,67 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin yönetim kurulu üyesi olmadığını, ticari krediler müdürü olduğunu, banka denetçilerinin sorumluluk davası açamayacağını, davanın zamanaşımı nedeni ile reddi gerektiğini, ibra kararı ile borcun hukuken sona erdiğini, beklenmeyen krizler ve risklerin karşılığında firmaların ödeme güçlüğüne düştüğünü, banka zararının hazine tarafından karşılandığını, bankanın zararı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalılar ..., ..., ... ve ... vekilli cevap dilekçesinde; dava konusu kredilerden dolayı müvekkillerinin hukuka aykırı işlem yapmadıklarını, müvekkilleri hakkında alınan ibra kararı bulunduğunu, kredi işlemlerinin mevzuata ve usulüne uygun yapıldığını, kredi istihbarat raporlarında olumsuzluk bulunmadığını, tahsil edilemeyen kredilerin bankacılık işlemlerinde iş riski olduğunu, özen borcuna aykırılık bulunmadığını, kredi tahsisinde teminatların alındığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

3.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davalının 01.10.1997'de görevinden ayrıldığını, iddiaların doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

4.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; banka bilançosu ve hesapların ibra edidiğini, kredilerin yönetim kurulu kararına uygun olarak, mevzuata uygun kullandırıldığını, istihbarat raporunda kredi kullandırılmasına engel bir durum olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, kredi talebi üzerine düzenlenen istihbarat raporunda sonuç olarak firmanın borç ödemede sorun yaşamadığı, kredi talebinin olumlu karşılanması gerektiğinin belirtildiği, istihbarat verilerinde olumsuzluk olmadığı, şubenin, yönetim kurulu kararına uygun kredi kullandırdığı, teminatların risk teminat dengesine uygun alındığı, davalılarca yapılan işlemlerde bankacılık mevzuatına ve teamüllerine uygun hareket edildiği, davacı bankanın kredi borçlusu ve kefillerle yaptığı protokollere göre takip hesabına aktarılan alacağa karşılık toplam 1.250.000,00 TL tahsilat yaparak alacağın tasfiye edildiği,

yapılan protokoller sebebi ile bankanın icra takiplerini yürütmediği, bu sebeple zararın miktarının belli olmadığı, davalılarca yapılan işlemlerde bankacılık mevzuatına ve usule aykırılık yapıldığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava; usulsüz kredi kullandırılmak suretiyle banka zararına sebebiyet verdiklerinden bahisle banka yönetici ve çalışanlarına yönelik sorumluluk davasına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, Mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.