Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/4412 K.2024/8979

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacı-karşı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. ASIL DAVA VE CEVAP

Davacılar vekili asıl dava dilekçesinde; müvekkillerinin davalı ile satış sözleşmesi adı altında devir sözleşmesi yaptıklarını, sözleşme gereğince davalının işyeri içindeki demirbaş ve eşyaları almadan çıkacağı karşılığında davacıların 80.000,00 TL ödeyeceği, bu bedelin de taşınmazın sahibine ödeneceğini kararlaştırdıklarını, işyeri sahibinin bu paradan haberi olmadığını sonradan öğrendiklerini, dava konusu paranın hava parası niteliğinde olduğunu, devir sırasında davalının bırakmış olduğu eşyaların bedelinin 1.180,00 TL olduğunu,

kalan miktar yönünden borçlu olmadıklarının tespiti ile ödemiş oldukları 38.820,00 TL'nin davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini, kalan ve ödemediği miktar yönünden ise borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiş, karşı davanın ise reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP VE KARŞI DAVA

Davalı vekili asıl dava cevap dilekçesinde; davacı ile aralarında satış sözleşmesi imzaladıklarını, sözleşme gereğince işyeri içerisindeki ofis malzemeleri ve beyaz eşyaların satışı karşılığında 80.000,00 TL ödenmesini kararlaştırdıklarını, 40.000,00 TL’yi ödemediklerini, sözleşmenin hala geçerli olduğunu, buna ilişkin irade fesadı iddiasının ise zamanaşımına uğradığını, davacılara kalan 40.000,00 TL’nin ödenmesi için çekilen ihtarnameden sonra bu davayı açtıklarını ileri sürerek asıl davanın reddine karar verilmesini istemiş, karşı davacı vekili karşı dava dilekçesinde; karşı davalıların 40.000,00 TL borçlu olduklarının tespiti ile bu tutarın ihtar tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte karşı davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, taraflar arasında yapılan 08.12.2012 tarihli “satış sözleşmesi” başlıklı belgenin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 202 nci maddesinde düzenlenen işletme devri niteliğinde olduğu, bu sözleşme uyarınca, davalının kiracı olarak faaliyette bulunduğu işletmesini bir kısım mallarla birlikte davacıya devrettiği ve bedelin bir kısmını tahsil ettiği, bu devirden sonra işletmenin bulunduğu taşınmaz dava dışı kiraya veren şahıs tarafından davacılardan ...’ya 15.12.2012 tarihinde kiraya verildiği,

bu durum mal sahibinin işletmenin devrine muvafakat ettiğini gösterdiği, işletmeyi devralan sözleşmede belirtilen malzemelerin devredene ait olmayıp, taşınmaz malikine ait olduğunu ileri sürdüğü ancak davacı-karşı davalıların bu iddiasını ispatlayan delil ibraz etmediği gerekçesiyle asıl dava yönünden davacının davasının reddine, karşı davanın kabulüne, 40.000,00 TL'nin 13.03.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı-karşı davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Asıl dava, işletme devri sözleşmesi kapsamında belirtilen bir kısım malların davalıya değil dava dışı üçüncü kişiye ait olduğu iddiasıyla sözleşme kapsamında borçlu olunmadığının tespiti ile ödenen bedelin tahsili istemine, karşı dava ise, işletme devri sözleşmesi kapsamında ödenmeyen bakiye bedelin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Kanun'un 202 nci maddesi.

3. Değerlendirme Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı-karşı davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.