Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/4585 K.2025/2838

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirketin ''on numara yayınları'' ibaresi için 2020/... başvuru numarasıyla 16., 35. ve 41. sınıflarda yaptığı marka başvurusunun, dava dışı bir şirkete ait 2005/32057 sayılı ''onnumara'' markası gerekçe gösterilerek 6769 sayılı Sınai ve Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 5/1-ç hükmü uyarınca kısmen reddedildiğini, bu karara karşı itirazın da Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararıyla reddedildiğini, oysa markalar arasında şekil, yazı karakteri, dizayn ve hedef kitle yönünden farklar bulunduğunu, iltibas tehlikesi olmadığını ve TÜRKPATENT kayıtlarında ''on numara'' ibareli başka markaların da mevcut olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptali ile marka başvurusunun tüm sınıflar yönünden tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, 2005/32057 sayılı markanın ve başvuru konusu markanın ayırt edici unsurunun ''....'' olduğunu ve bu ibarenin başvuru konusu hizmetler bakımından ayırt edici nitelik taşımadığını, verilen kısmi ret kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu marka başvurusu ile redde mesnet 2005/32057 sayılı markanın esas unsurunun "..." ibaresi olduğu, başvurudaki "yayınları" kelimesinin ayırt edici olmadığı, harf büyüklüğü, renk farkı veya kelimeler arasında boşluk bulunmasının benzerliği ortadan kaldırmadığı, her iki markanın da ilgili tüketici nezdinde aynı ya da ayırt edilemeyecek derecede benzer algılandığı, bu benzerliğin açık ve araştırmasız şekilde anlaşılabildiği, bu nedenle SMK'nın 5/1-ç hükmü uyarınca tescil için mutlak engel bulunduğu ve redde ilişkin değerlendirmenin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.